395px

jef

Kommil Foo

jef

een deken om het oude lijf
hij kruipt het bed uit
jef
moeilijk slapen zo alleen
2 koffie's na elkaar
die dronk hij ook met haar
daar hield ze van
toen

zich scheren doet hij bij het raam
op een keukenstoel
jef
hij rookt haar eerste sigaret
en met lichte overmoed
wurmt hij z'n brede voet
in haar veel te kleine schoen

wat rouge op z'n vale wang
haar rode jurk
jef
wat lipstick om de bittere mond
hij strompelt door de gang
hooggehakt en lang

maar kijk wie dan op de drempel staat
hij is nu zij in vol ornaat

kijk hoe de hemel schreit
van pure dankbaarheid
als ze over de straatstenen zweeft
hoe de wind haar streelt
zacht in haar haren speelt
hoe het zonlicht haar vleugels geeft
hoe ze leeft

slager, doe maar 100 gram
hij is dol op hesp
jef
ze lacht zijn 7 tanden bloot
en ook wat biefstuk graag
nee niet die vette laag
u weet wel z'n hart

slager, 'k ga maar weer naar huis
hij zit te wachten
jef
hij mist mij zo
hij voelt zich snel alleen
ik ga beter nu meteen
wat zou hij zonder mij?
een stuk antiek als hij

kijk hoe de hemel schreit
van pure dankbaarheid
als ze over de straatstenen zweeft
hoe de wind haar streelt
zacht in haar haren speelt
hoe het zonlicht haar vleugels geeft
hoe ze leeft

een deken om het oude lijf
hij kruipt z'n bed in
jef
moeilijk slapen zo alleen
2 whisky's na elkaar
dat deed hij nooit met haar
dat wou ze niet

jef

uma coberta pro corpo cansado
ele sai da cama
jef
difícil dormir assim sozinho
duas cafés seguidos
ele tomava com ela
ele gostava disso
aquela época

se barbear ele faz na janela
em uma cadeira de cozinha
jef
ele fuma o primeiro cigarro dela
e com um pouco de ousadia
enfia seu pé largo
na sapatilha dela que é pequena demais

um pouco de blush na bochecha pálida
o vestido vermelho dela
jef
um pouco de batom na boca amarga
ele cambaleia pelo corredor
com salto alto e tudo

mas olha quem tá na porta
agora ele é ela em todo o esplendor

veja como o céu chora
de pura gratidão
quando ela flutua sobre os paralelepípedos
como o vento a acaricia
brincando suavemente em seus cabelos
como a luz do sol dá asas a ela
como ela vive

açougueiro, me dá 100 gramas
ele adora presunto
jef
ele sorri mostrando os 7 dentes
e também um pouco de bife, por favor
não aquela camada gordurosa
você sabe, o coração dele

açougueiro, vou voltar pra casa
ele tá esperando
jef
ele sente minha falta
ele se sente tão sozinho
é melhor eu ir agora mesmo
o que ele faria sem mim?
um pedaço de antiguidade como ele

veja como o céu chora
de pura gratidão
quando ela flutua sobre os paralelepípedos
como o vento a acaricia
brincando suavemente em seus cabelos
como a luz do sol dá asas a ela
como ela vive

uma coberta pro corpo cansado
ele volta pra cama
jef
difícil dormir assim sozinho
duas doses de uísque seguidas
isso ele nunca fez com ela
ela não queria isso

Composição: