395px

Festa Nórdica

Korpiklaani

Nordic Feast

Kasvoi kerran kaunis lapsi
Niin yleni ukon poika
Kirmu kiivas kassapäine
Vesilahen vallasmiesi
Nelivuosna nelisteli
Paimenkoiral' kulleroitti
Viisivuosna hevon päällä
Uju yli kaakilan lahden

Saapu kirmun kotomaille
Miehenalum majasille
Hunnun herra ristimiesi
Kumartaja ristin kjesun
Hunnun herra puhu paljo
Luikutteli lorujansa
Saarnojansa sepitteli
Unkasi ukon omnia

Sep'moli liikaa kirmuselle
Vesilahen valtiaalle
Suurel' sotipäällikölle
Miekkajalle mahtavalle
Kirmu viisas vallitsija
Laitto säilöihin soturit
Vangitsihe hunnun herran
Kiinni köytti kiesun koion

Kirmu näin sanoiski virkki
Hunnun herralle huhuili
"Jätä uskos llity meihim
Mikäli mielit vielä elää!"
Pelänny ei hunnun herra
Vielä viipy vaitonaisna
Kirmun puolesta rukoili
Vaikka puuhun naulittaisi

Sakaselän Naulinkaril'
Hunnun herra unohettiin
Miettinmähän tuumimahan
Kuollako vai eikö kuolla
Yöhyellä pimiällä
Kirjokannel kuutamolla
Tuli apu tovereilta
Kiesun kuvan kumartajilta

Hilja-neito kiesulainen
Oli apu hunnun herran
Lapsi kiinni lautassansa
Saapu kovalle karille
Helja-neito hiljaa hiipi
Ohi kävi vartijoitten
Vapautti hunnun herran
Kerilahen salasaunaan

Kiroeli kirmu plajo
Kunnei nähny vihulaista
Saaressansa satimessa
Sakaselän naulinkaril'
"Miksen korja kuolettanu
Tappotyötta en tohtinu
Henkeä vieny hunnun herralt
Kuristanu kalantilaista?"

Kiinni saatiin hunnun herra
Jälleen jäihe satimehen
Tällä kertaa ainaiseksi
Iäks ikikuunaiseksi
Hunnun herran käety lähti
Kourat irtos' repimällä
Torsot verta hyrskähteli

Kiristivät kourantyngät
Raual polttivat valtimot
Siihen suistu hunnun herra
Väsy vanhus vaivaamasta
Kirmun töitä kauhisteltiin
Teko pääty tarinoiksi
Noissa maissa messäsissä
Vesilahen veräjillä

Festa Nórdica

Cresceu uma bela criança
Assim se ergueu o filho do trovão
Kirmu, o impetuoso, com cabeça de gato
Senhor das águas de Vesilahti
Com quatro anos, já corria
O pastor com seu cão a brincadeira
Com cinco anos, em cima do cavalo
Ujou, atravessou a baía de Kaakila

Chegou à terra natal de Kirmu
Na casa do jovem homem
Senhor do manto, o batizador
Ajoelhava-se diante da cruz
O senhor do manto falava muito
Entoava suas canções
Inventava suas histórias
Teus sonhos, ó senhor do trovão

Disse Kirmu, não se importou
Ao senhor das águas de Vesilahti
Ao grande comandante da guerra
Ao poderoso portador da espada
Kirmu, o sábio governante
Colocou os guerreiros em cativeiro
Prendeu o senhor do manto
Amarrado, segurou o cão de caça

Kirmu assim falou ao senhor do manto
Chamou-o com voz alta
"Deixe sua fé e junte-se a nós
Se ainda quiser viver!"
O senhor do manto não teve medo
Ainda ficou em silêncio
Orava pela causa de Kirmu
Mesmo que fosse pregado na árvore

Na costa de Sakaselkä
O senhor do manto foi esquecido
Pensando e refletindo
Morrer ou não morrer
Na noite escura e fria
Com a lira sob a lua
Veio ajuda dos companheiros
Dos adoradores da imagem do cão

A donzela silenciosa do cão
Foi a ajuda do senhor do manto
A criança presa em sua bandeja
Chegou a uma rocha dura
A donzela Helja, silenciosa, esgueirou-se
Passou pelos guardas
Libertou o senhor do manto
Na sauna secreta de Kerilahti

Kirmu praguejou muito
Quando viu o inimigo
Na sua ilha, na armadilha
Na costa de Sakaselkä
"Por que não matei
Não tive coragem de matar
Tirei a vida do senhor do manto
Estrangulei o homem do mar?"

O senhor do manto foi preso
Novamente caiu na armadilha
Desta vez para sempre
Para a eternidade, para a lua eterna
As mãos do senhor do manto partiram
As garras se soltaram ao rasgar
Os corpos jorraram sangue

Apertaram as garras
Queimaram as veias
Ali caiu o senhor do manto
O velho cansado de sofrer
As ações de Kirmu foram horrorizadas
O feito se tornou histórias
Naquelas terras de missa
Nos portões de Vesilahti

Composição: Korpiklaani