395px

O Tesouro do Norte

Korpiklaani

Huppiaan Aarre

Pohjantuuli, tuisku kylm?
hyyt? h??immehist?
lumeen viilt?valkoviirun,
heitt?varjon valkomaahan.

Tuuli kylm?upsahtavi
aamusella ankialla,
purevalla pakkasella,
ruottahalla ilmahalla.

L? aarteen alta kiven,
Ja paan sen piiloon alle pirtin,
k?en kullan kirotuilta,
ja hopiaiset ottajilta
kuni ohto nukun unta,
l? talven turkissani.

V?ttelen, l?ittelen,
v?yiss? v??len.

Uneksinki kultasesta,
aarteen armaan antajasta,
luona kannon kankianki,
kotomett?hiienkiven

Kell' on onni, kell' lie lykky,
k?ek?sen muilta poies.
Kell??i suuri tuuri,
sit?ainen varjelkohon.

O Tesouro do Norte

Vento do norte, tá frio?
Congelando? Tô morrendo?
A neve corta como um fio branco,
Jogando sombra no chão branco.

O vento frio vem de repente
Na manhã com o pato,
Mordendo com o frio,
No ar da Suécia.

Eu escondo o tesouro sob a pedra,
E coloco ele bem debaixo da casa,
Com as marcas do ouro,
e dos que pegam a prata
Como se eu estivesse dormindo,
Com meu casaco de inverno.

Eu me esquivo, eu me desvio,
Nos caminhos eu me escondo.

Eu sonho com o que é precioso,
Com o doador do tesouro querido,
Perto do tronco da árvore,
Na pedra do meu lar.

Quem tem sorte, quem tem bênção,
Fica longe dos outros.
Quem tem grande sorte,
Que a proteja sempre.

Composição: