Lonkkaluut
Konsa laulua laatinemme
Ukon itsensa iloksi
Kalevalan lehtomaille
Pohjolan komeille pihoille
Laajetkoon laulumme lujemmin
Yltympäri kosmisen kotimme
Halki kannen avaruuden
Krjokannen kultaisen
Leustani sanat putoilee
Kieleltäni Kirpoilee
Onneksi suuren suvun
Iki aikojen iloksi
Mistä tunnen ikioman väkeni
Lonkka luitteni lihoissa
Mistä tunnen lonkka lihani
Sydän lihan syntymästä
Lonkkaluut on lihalle tehty
Sydän omalle onnelle
Joita loitsisin luotehia
Lausuisin iki aikaisia
...Ikiaikaisia...lausuisi ikiaikaisia...ikiaikaisia
Tuokoon lämmön rintoihimme
Onnentunteen sydämihin
Kulkijoiden routamaiden
Taipaleiden tiettömien
Muistutelkoon thetävistä
Toimistamme tiettäväksi
Kuinka jaamme rakkautta
Laupeutta laajalle lavenname
Ossos do Quadril
Quando cantamos nossa canção
Para a alegria do velho
Nas florestas de Kalevala
Nos belos pátios do Norte
Que nossa música se espalhe mais forte
Ao redor do nosso lar cósmico
Através da tampa do espaço
Da tampa dourada do céu
Minhas palavras caem
Da minha língua escorregam
Felizmente de uma grande linhagem
Para a alegria de todas as eras
De onde sinto meu povo eterno
Nos ossos do meu quadril
De onde sinto a carne do meu quadril
Do coração que nasceu da carne
Os ossos do quadril são feitos para a carne
O coração para a própria felicidade
Que eu invocaria do noroeste
Eu falaria de tempos antigos
...De tempos antigos... falaria de tempos antigos... de tempos antigos
Que traga calor aos nossos peitos
A sensação de felicidade aos corações
Das terras congeladas dos viajantes
Dos caminhos desconhecidos
Que lembre os que partiram
Nossas ações a serem conhecidas
Como compartilhamos amor
E compaixão por toda parte