395px

Subida

Korpiklaani

Nouse

Älä mene meren mukaan
Se iskee ja iskee pään kallioon
Mene sinne missä maa taipuu
Askelien mukaan

Jätä itsen kesätuulen lämpimään, pehmeään uneen
Niin kuin kotka liidä kauas taivaalle, sineen

Ja nouse!
Sarastavaan taivaanrantaan, kevät aamuun tai syksyn värien niityn
Liidä läpi usvan, raikkauden
Ennen kuolon valtakunnan, tuskan
Elämän petoksen ja kauhun hämärtyvän ehtoon taivaanrannan
Loputtoman silmänräpäyksen
Vailla toivoa lohdusta
Pelossa paljastumisen ilman armoa päivään viimeiseen

Kalkkikiviportaikossa
Mantelipuun lehvikossa
Katson rannan tummentuvan
Melkein kuiskaten

Joka yö mainingit kohisevat rantaan ja
Niiden alla virta kiskoo minut alle veden vieden ulapalle
Mutta nousen

Subida

Não vá para o mar
Ele bate e bate a cabeça na rocha
Vá para onde a terra se curva
De acordo com os passos

Deixe-se aquecer pelo vento de verão, em um sono suave
Como uma águia voe para longe no céu, azul

E suba!
Para o horizonte do amanhecer, a manhã de primavera ou o campo de cores de outono
Voe através da névoa, da frescura
Antes do reino da morte, da dor
Da traição da vida e do crepúsculo do horror no horizonte
Um piscar de olhos interminável
Sem esperança de consolo
No medo da revelação sem misericórdia até o último dia

Na escadaria de calcário
Na folhagem da amendoeira
Vejo a costa escurecer
Quase sussurrando

Todas as noites as ondas sussurram na praia e
Sob elas a corrente me puxa para debaixo da água levando-me para o mar aberto
Mas eu subo

Composição: