395px

A conhecido no laço

Korpiklaani

Tuttu On Tie

Tien tuntee kuin taskunsa parsitut
Joissa käsiään käydessä pittää
Sillä jalka on kevyt ja kivetkin vain
Iloviljaa, jost' matkansa ittää

Tien tuntee kuin kenkänsä paikatut
Jotka länteen tai välillä ittään
Sillä käsi on kaikkia tervehtänyt
Kylävieraat on tuttuina pitkään

Tien tuntee kuin hattunsa haalistuneen
Jonka punonut heilanen on
Sitä liioin ei naukussa lepuutettu
Siks tuntee se auringon
Vaan auringon parhaat on ystävät
Tämä raikulipoika ja tuuli
Niistä toinen on aikoja elänyt
Toinen ainoaks itsensä luuli

Ei yksin tuo astella joutunut
Joku aina kuin kuiskaten koski
Sillä käsi on pellavaa pehmeämpi
Sekä keväisin puuteriposki

Vaikka itsensä ainoaks luulisikin
Yksin maate on ilkeä laittaa
Siks tuuli tuo oksilla huhuilee
Huhusiivillä synnyinmaan laitaa

Tien tuntee kuin reppunsa pohjattoman
Joka lepää kuin tyvenen lailla
Ja selässä nauttii se päivästään
Jossa kulkee se auringon mailla
Vaan auringon parhaat on ystävät
Tämä raikulipoika ja tuuli
Niistä toinen on aikoja elänyt
Toinen ainoaks itsensä luuli

Tien tuntee kuin varjonsa aukealla
Jonka ilta niin pitkäksi heittää
Yhä päiviin sen sääret vain lyhenevät
Vaan yö kaikki allensa peittää

Tien tuntee kuin notkean nilkkansa
Joka tanssia taitaa ja tietää
Ja hetken kun tansseihin pysähtyy
Sen kulkija paikallaan sietää

A conhecido no laço

A estrada parece que seus bolsos estão estacionados
Para manter as mãos ao caminhar
Pois o pé é leve e até as pedras só
A alegria da jornada

A estrada parece que seus sapatos estão remendados
Qual para o oeste ou entre o leste
Pois a mão cumprimentou todos
Os hóspedes da aldeia são familiares há muito tempo

A estrada parece que seu chapéu desbotou
Cuja trança é
Nem estava descansado no sono
É por isso que sente o sol
Mas o melhor do sol são os amigos
Este menino furioso e o vento
Um deles viveu por tempos
O outro só pensava em si mesmo

Não só essa etapa teve que
Alguém sempre como se tocasse sussurrando
Pois a mão é mais macia do que o linho
Bem como esponja de pó de primavera

Mesmo que você pense que é o único
Terra sozinha é desagradável de colocar
É por isso que há rumores de vento nesses galhos
Rumores dizem que é o local de nascimento

A estrada parece que sua mochila não tem fundo
Quem descansa como uma base
E no verso, aproveita o dia
Onde passa pelas terras do sol
Mas o melhor do sol são os amigos
Este menino furioso e o vento
Um deles viveu por tempos
O outro só pensava em si mesmo

A estrada parece uma sombra a céu aberto
Todas as noites um lance tão longo
Por mais e mais dias, suas pernas estão ficando mais curtas
Mas a noite tudo esta coberto

A estrada parece um tornozelo flexível
Quem dança e sabe dançar
E por um momento quando a dança para
Seu andador no lugar irá tolerar

Composição: