Aamu
Kuten kansa on
hukassa ilman johtajaansa
on maailma
eksynyt ilman Jumalaansa
Jaettiin viisi leipää
jaettiin kaksi kalaa
se saakin riittää, sillä
ihmeidentekijä ei palaa
Aamu on
kuin pesä jonkin oudon linnun
hauraana korkealla
se keikkuu
latvassa lahon puun ja kylmän tuulen
riepoteltavana
En nukuta
lastani enää saduilla
kuuntelemme, kuinka
valloittajat marssivat kaduilla
Aatteen, uskonnon, rahan
nimissä kaiken pahan
saamme niellä, nielemme hevosen
ja sen nahan
Aamu on
kuin pesä jonkin oudon linnun
hauraana korkealla
se keikkuu
latvassa lahon puun ja kylmän tuulen
riepoteltavana
tai soitin
yön pimeydestä rakennettu
kielinään roudan hiukset
seiteistä aamukasteisista kasattu
soiden kuin kuoleman kielet
Tuonelan soitin soi
romuluinen kantele helisee
yö sakenee, ja pakenee
viimeiset valon säteet
kun kuolon kädet meitä hyväilee
Amanhecer
Como o povo está
perdido sem seu líder
o mundo está
desorientado sem seu Deus
Dividimos cinco pães
dividi dois peixes
e isso deve ser o suficiente, pois
o fazedor de milagres não vai voltar
O amanhecer é
como o ninho de um pássaro estranho
frágil lá no alto
ele balança
na copa de uma árvore podre e do vento frio
sendo sacudido
Não vou mais
fazer meu filho dormir com contos
ouvimos como
os conquistadores marcham pelas ruas
Em nome de ideais, religião, dinheiro
tudo de ruim
temos que engolir, engolimos um cavalo
e sua pele
O amanhecer é
como o ninho de um pássaro estranho
frágil lá no alto
ele balança
na copa de uma árvore podre e do vento frio
sendo sacudido
ou um instrumento
construído na escuridão da noite
com cordas feitas de cabelos da geada
montado com orvalho da manhã
soando como as cordas da morte
O instrumento de Tuonela toca
um cítara enferrujada ressoa
a noite se torna densa e foge
os últimos raios de luz
quando as mãos da morte nos acariciam