Mahtisanat
On itkuvirret nilkkoihinsa kahleiksi sidottu
ja ruisleipänsä sisään on kivi leivottu
reppunsa on murheista, painajaisista ommeltu
kasvoilla hymy hyytynyt Iskelmien kaiho on vaalentanut hapsensa
ja samalla myrkyllä hän saastuttaa lapsensa
kirosi ja meihin loi vihaavan katseensa
eikä siihen tyytynyt
Ja hän lausui sanoja, joista nyt saa
nauttia koko kansa ja pohjoinen maa:
"Jos iloitset, älä sitä muille jaa
ole yksin oman surusi kantaja
himoitse sitä mikä on toisen omaa
vaihda vaimosi naapurin rouvaan.
punainen tupa, perunamaa, ranta ja
tila-auto olkoon onnesi antaja!"
Se Jumalasta, Kekkosesta seuraavana on
elämänsä on suoritus kuin tammikuu tipaton
lippu puolitangossa pihallansa aina on
uskoo samaan lottoriviin
Se osaa juhlia vain vappuna tai juhannuksena
laulunsa soi kaihona ja kaipauksena
se itsepäinen luupää makaa haudattuna
palvottuun mausoleumiin
Ja hän lausui....
Kuka lausui....?
Lamentos
É um lamento amarrado aos tornozelos
E dentro do seu pão de centeio, uma pedra foi assada
Sua mochila é feita de tristezas, pesadelos costurados
Com um sorriso congelado no rosto, a saudade das canções
E com o mesmo veneno, ele contamina seus filhos
Ele amaldiçoou e lançou sobre nós seu olhar de ódio
E não se contentou com isso
E ele pronunciou palavras, das quais agora pode
Desfrutar todo o povo e a terra do norte:
"Se você se alegra, não compartilhe com os outros
Seja o único a carregar sua própria dor
Deseje o que é de outrem
Troque sua esposa pela mulher do vizinho.
A casa vermelha, o campo de batatas, a praia e
Um carro de luxo sejam os doadores da sua felicidade!"
Esse Deus, depois de Kekkonen
Sua vida é uma performance como um janeiro sem álcool
A bandeira sempre a meio mastro no seu quintal
Acredita na mesma combinação da loteria
Só sabe festejar no primeiro de maio ou no solstício de verão
Sua canção soa como um lamento e uma saudade
Esse teimoso cabeça-dura jaz enterrado
No mausoléu que é adorado
E ele pronunciou....
Quem pronunciou....?