Kaeaermeen Paeae
Elämänruoska piiskaa
murheellista miestä märkänä hiestä
kuljen matkaa jota ei takaisin tulla
Maailma, saatana ei anna rauhaa
korvissani pauhaa kuolinkellot
jotka kutsuvat minua
Maa on kova kuin teräs
taivaanliha harteillani painaa ruumistani
näännyn näihin tuskiin, itkuun iänkaikkiseen
Tämä ruumis jäätyy pystyyn
kuolema silmäni sulkee, edessäni kulkee
ilkkuen, nauraen, pilkaten minua
Tänään on pimeää
huomenna on pimeämpää
tänään on pimeää
huomenna on pimeämpää
(x2):
Hikoile verta, kiroile
muserra käärmeen pää
eikö löydy sinusta miestä pahaa
itsestäsi piestä?
Käärme kiertyi sydämeni ympärille
otteesta sen irti pääse en
silti tahdon vielä sen viimeisen sanan
Parempi on siis istua alas
yksin itkeä pahaa kitkeä
päästä ja tappaa sen sikeä käärme
Tänään on pimeää
huomenna on pimeämpää
tänään on pimeää
huomenna on pimeämpää
(x4):
Hikoile verta, kiroile
muserra käärmeen pää
eikö löydy sinusta miestä pahaa
itsestäsi piestä?
Cobra do Destino
A chibata da vida fere
um homem triste, encharcado de suor
caminho por uma estrada sem volta
O mundo, caramba, não dá sossego
nos meus ouvidos ecoam os sinos da morte
que me chamam
A terra é dura como aço
o peso do céu nas minhas costas
me faz gemer nessas dores, chorar eternamente
Este corpo congela em pé
a morte fecha meus olhos, à minha frente caminha
zombando, rindo, escarnecendo de mim
Hoje está escuro
amanhã vai ser mais escuro
hoje está escuro
amanhã vai ser mais escuro
(x2):
Sue sangue, xingue
esmagar a cabeça da cobra
não tem um homem mau em você
que não consiga se ferir?
A cobra se enroscou ao meu redor
não consigo me soltar dela
mesmo assim, ainda quero a última palavra
É melhor então sentar e chorar
sofrer sozinho, arrancar o mal
libertar e matar essa cobra profunda
Hoje está escuro
amanhã vai ser mais escuro
hoje está escuro
amanhã vai ser mais escuro
(x4):
Sue sangue, xingue
esmagar a cabeça da cobra
não tem um homem mau em você
que não consiga se ferir?