Viimeinen Lause
Täällä satelee pölyä hiljakseen
sisään elämääni harmaaseen
kiven sisässä odotan metroa
joka vie minut taivaaseen
Eikä taakseni jää mitään
vain pimeä ja kylmä talo
jääkaapin valo ja pinot lehtiä
joita en tilannut
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Kuulen jumalan äänen
se jakelee käskyjä
näen näkyjä joissa maan
uumenista noisee käärmeitä
ja peilikuvastani
löydän itkuun jäätynen kasvot
toivottomuus kaiken yllä
nyt lepää toivottomuus kaiken yllä
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Maailma on raskasta ilmaa
jota en hengittää voi
alhalla kuolleena roikkuu taivas
ja hullu taas soi
tämä on viimeinen lause jonka kirjoitan
viimeiset sanat
Última Frase
Aqui está chovendo poeira devagar
entrando na minha vida cinza
esperando o metrô dentro da pedra
que me leva ao céu
E nada fica para trás
só a casa fria e escura
a luz da geladeira e pilhas de revistas
que eu não pedi
O mundo é um ar pesado
que não consigo respirar
lá embaixo, o céu pende morto
e a loucura toca de novo
esta é a última frase que escrevo
as últimas palavras
Ouço a voz de Deus
ele distribui ordens
vejo visões onde da terra
surgem cobras
e no meu reflexo
encontro um rosto congelado em lágrimas
a desesperança paira sobre tudo
agora a desesperança repousa sobre tudo
O mundo é um ar pesado
que não consigo respirar
lá embaixo, o céu pende morto
e a loucura toca de novo
esta é a última frase que escrevo
as últimas palavras
O mundo é um ar pesado
que não consigo respirar
lá embaixo, o céu pende morto
e a loucura toca de novo
esta é a última frase que escrevo
as últimas palavras