395px

Olaf Liljeros

Krauka

Olav Liljeros

Ólafur reið með björgum fram
"villir hann stillir hann"
Hitti fyrir sér álfarann
"þar rauður loginn brann
Blíðan lagði byrinn undan björgunum fram."

Þar kom út ein álfamær
"villir..."
Gulli snúið var hennar hár.
"þar rauður..."

Velkominn ólafur liljurós
"villir..."
Gakk í björg og bú með oss
"þar rauður..."

Ekki muntu héðan fara
"villir..."
Að þú gefir oss kossinn spara
"þar rauður..."

Ólafur laut um söðulboga
"villir..."
Kyssti hann frú með hálfum huga
"þar rauður..."

Hún lagði undir hans herðarblað
"villir..."
Í hjarta rótum staðar nam
"þar rauður..."

Ólafur leit sitt hjarta blóð
"villir..."
Líða niður við hestsins hóf
"þar rauður..."

Ólafur keyrði hestinn spora
"villir..."
Heim til sinnar móður dyra
"þar rauður..."

Hvaðan komstu sonur minn
"villir..."
Hvernig ertu svo fölur á kinn
"þar rauður..."

Leiddi hún hann í loftið inn
"villir..."
Dauðann kyssti hún soninn sinn
"þar rauður loginn brann
Blíðan lagði byrinn undan björgunum fram."

Olaf Liljeros

Ólafur veio com as árvores à frente
"ele se perde, ele se controla"
Encontrou-se com a elfa
"onde a chama vermelha queimava
A brisa suave soprava das árvores à frente."

Lá saiu uma elfa
"ele se perde..."
O cabelo dela era dourado.
"onde a chama..."

Bem-vindo, Olaf liljorosa
"ele se perde..."
Vá para as árvores e fique conosco
"onde a chama..."

Você não vai embora daqui
"ele se perde..."
Se você nos der um beijo guardado
"onde a chama..."

Ólafur se curvou sobre a sela
"ele se perde..."
Ele beijou a dama com um meio coração
"onde a chama..."

Ela se deitou sob seu ombro
"ele se perde..."
Em seu coração, as raízes pararam
"onde a chama..."

Ólafur viu seu coração sangrando
"ele se perde..."
Descer até o casco do cavalo
"onde a chama..."

Ólafur conduziu o cavalo pelas trilhas
"ele se perde..."
Para casa de sua mãe, à porta
"onde a chama..."

De onde você veio, meu filho
"ele se perde..."
Por que você está tão pálido na bochecha
"onde a chama..."

Ela o levou para o céu
"ele se perde..."
Beijou a morte, seu filho
"onde a chama vermelha queimava
A brisa suave soprava das árvores à frente."

Composição: