Na zachód
To miejsce w którym jestem opuœci³y
Pomroki ju¿ wyraŸnie
W stolicach tego œwiata dachy domów
Siêgaj¹ nieba mocy
O jak dobrze czuæ siê mo¿na
Gdy tylko wstaje wokó³ nowy dzieñ
Na zachód!
A dopóki noc dooko³a,
Dopóty siedzieliœmy tam w siedmioro
I patrz jeden poszed³ spaæ,
To reszta po schodach zsunê³a siê na miasto
I chcia³bym iœæ tak rozmawiaæ
W¹chaæ, s³uchaæ, patrzeæ i oddychaæ
Ze wszystkimi tymi z którymi
Dane mia³em szczêœcie w ¿yciu siê spotkaæ
A tu...
Z niedzieli dwadzieœcia cztery, cztery
Nazajutrz dwadzieœcia piêæ
Z niedzieli dwadzieœcia cztery, cztery
Nazajutrz dwadzieœcia piêæ
To jest niedobrze ¿e ju¿ s³ychaæ
Ptaki które budz¹ siê o œwicie
Jest jeszcze parê minut
Ale wkrótce trzeba bêdzie siê rozstaæ
Wiêc z³ap taksówkê jest nas tyle
Jechaæ trzeba doœæ daleko w sumie
Do ludzi siê przywi¹zujê
I potem z nimi rozstaæ siê nie umiem
Z niedzieli dwadzieœcia cztery, cztery
Nazajutrz dwadzieœcia piêæ
Z niedzieli dwadzieœcia cztery, cztery
Nazajutrz dwadzieœcia piêæ
Nad ranem tu dziœ, czy mo¿e byæ
Smutek w radoœci
Na drodze ku lœnieniu samolot na niebie
Zawsze bêdê pamiêta³ Ciebie
Ku s³oñcu ku niebu na zachód, na wschód
Taki dzieñ bez wiary w cud
Ku s³oñcu ku niebu na zachód, na wschód
Pierwszy dzieñ u wrót
Na zachód!
Para o Oeste
Esse lugar onde estou foi abandonado
As sombras já estão bem claras
Nas capitais desse mundo, os telhados das casas
Chegam ao céu da força
Ah, como é bom se sentir
Quando um novo dia começa ao redor
Para o oeste!
E enquanto a noite nos cerca,
Nós estávamos lá em sete
E olha, um foi dormir,
Os outros desceram as escadas para a cidade
E eu queria poder conversar assim
Sentir, ouvir, olhar e respirar
Com todos aqueles com quem
Tive a sorte de me encontrar na vida
E aqui...
De domingo, vinte e quatro, quatro
No dia seguinte, vinte e cinco
De domingo, vinte e quatro, quatro
No dia seguinte, vinte e cinco
Não é bom já ouvir
Os pássaros que acordam ao amanhecer
Ainda faltam alguns minutos
Mas logo teremos que nos despedir
Então pega um táxi, somos muitos
Temos que ir bem longe, no fim das contas
Me apego às pessoas
E depois não consigo me despedir delas
De domingo, vinte e quatro, quatro
No dia seguinte, vinte e cinco
De domingo, vinte e quatro, quatro
No dia seguinte, vinte e cinco
De manhã aqui hoje, pode haver
Tristeza na alegria
No caminho para o sono, um avião no céu
Sempre vou me lembrar de você
Rumo ao sol, ao céu, para o oeste, para o leste
Um dia assim, sem fé em milagres
Rumo ao sol, ao céu, para o oeste, para o leste
O primeiro dia à porta
Para o oeste!