Notoryczna Narzeczona
Blask ³un
Nad miastem lœni
Ciem cieñ
A za drzwiami Wy
Mrok, kwiat
Wystarczy wam za œlub
Md³y gest
Zamiast przysi¹g a¿ po grób
Notoryczna narzeczona
Gdy zaœniecie wró¿y z kart
Czy na ¿ycie wystarczycie
I co ka¿dy z was jest wart
W damê kier z jej cia³a sp³ywa
Grzana w waszych batach krew
Na nic wszystko, noc¹ wiecznie siê odkrywa a,e
Nieœmiertelny walet trefl H,e
Z³y czas
Wœród obcych œcian
Ró¿ ju¿
Nie przynosi pan
Dzieñ w dzieñ
Wy³azi z niego zwierz
Ból, wstrêt
I to wytrzymaæ trzeba te¿
Notoryczna narzeczona
Nie pamiêta chamskich wrzaw
W ca³ym ¿yciu tylko ona
Wierzy w wielkoϾ waszych spraw
I nie mo¿e choæby chcia³a
Nawet was po pysku zbiæ
Bo j¹ babcia kiedyœ ostrzega³a
¯e rozs¹dn¹ trzeba byæ
Wci¹¿ lêk
Bo gdzie st¹d iœæ
Wszak cz³ek
To nie jesienny liϾ
Strze¿ siê
Do dawnych teskniæ lœnieñ
Zgni³ czas
Choæ tropem z miasta jeszcze dzieñ
Do drzwi puka wieczorami
Z butelkami ca³y gang
I w dom zmienia siê czasami
Meta w rytmie starych tang
Notoryczna narzeczona
Pij¹c œmieje siê do ³ez
Gdy wraz z noc¹ wasza mi³oœæ kona
Znów samotna jest jak pies.
Noiva Notória
Brilho da lua
Sobre a cidade adormecida
Sombra escura
E atrás das portas, vocês
Trevas, flor
Basta isso para o casamento
Um gesto fraco
Em vez de promessas até o túmulo
Noiva notória
Quando vocês dormirem, ela vai ler as cartas
Se vão durar na vida
E o que cada um de vocês vale
Na dama, o suor escorre do corpo dela
O sangue aquecido pelos seus golpes
Nada adianta, à noite tudo se revela
O imortal valete de paus
Tempo ruim
Entre paredes estranhas
A rosa já
Não traz mais
Dia após dia
Um bicho sai de dentro dele
Dor, nojo
E isso também é preciso suportar
Noiva notória
Não se lembra das brigas grosseiras
Em toda a vida, só ela
Acredita na grandeza dos seus assuntos
E não pode, mesmo que quisesse
Dar um soco na cara de vocês
Porque a avó dela um dia avisou
Que é preciso ser sensato
Ainda com medo
Porque de onde ir
Afinal, ser humano
Não é folha de outono
Cuidado
Para não suspirar por tempos passados
Tempo podre
Embora ainda bata à porta da cidade durante o dia
À noite, um bando bate à porta
Com garrafas, todo o grupo
E em casa, às vezes, o tempo muda
Meta no ritmo de velhos tangos
Noiva notória
Bebendo, ri até chorar
Quando com a noite, seu amor morre
Novamente sozinha como um cachorro.