Viimeiseen
Kätketään kaikki alle
niin ylpeiden kasvojen
ettemme enää huomaa kuinka alas me vajottiin
Mustaan huntuun meidät vihitään
teräsverhon alle kätketään
ettei meistä enää oo toisiamme radalta suistamaan
Vielä se ääni kuuluu
joka kertoo mitä meistä puuttuu
silti vielä se samaan ruukkuun
laitetaan ja palataan lähtöruutuun
Viimeiseen mykkäfilmiin rooliamme esittämään
Viimeiseen mustavalkoiseen maailmaan sanojamme sovittamaan
Viimeisen pääkallolaivan lankulle kävelemään
silmät sidottuna tuntemattomaan
Harhaan johti ne viitat
joita niin seurattiin
nyt on ympärillä tyhjyys jota me niin pelättiin
Ei ollu lasista tehty
palatsimme kaiken kestävää
niin sortuessaan jäimme alle kaiken sen
Tuska on iskenyt rautakuoren läpi
suoraan sydämeen
eivätkä kilpemme estäneen
eivätkä muurimme kestäneet
Vieläkin se ääni kuuluu
joka kertoo mitä meistä puuttuu
silti vielä se samaan ruukkuun
laitetaan ja palataan lähtö ruutuun
Até o Fim
Escondemos tudo por baixo
de rostos tão orgulhosos
que nem percebemos como descemos tão fundo
Nos casam com um véu negro
escondidos sob a cortina de ferro
para que não possamos mais nos desviar um do outro
Ainda se ouve a voz
que diz o que nos falta
mesmo assim, ainda colocamos tudo na mesma panela
e voltamos ao ponto de partida
Até o último filme mudo, interpretando nosso papel
Até o último mundo em preto e branco, ajustando nossas palavras
Caminhando na tábua do último navio de caveira
com os olhos vendados para o desconhecido
As capas já nos levaram a caminhos errados
que seguimos tão fielmente
agora há um vazio ao nosso redor que tanto temíamos
Não era feito de vidro
nossa palácio era durável
mas ao desmoronar, ficamos sob tudo isso
A dor atingiu através da armadura de ferro
direto no coração
e nossos escudos não impediram
nossos muros não aguentaram
Ainda se ouve a voz
que diz o que nos falta
mesmo assim, ainda colocamos tudo na mesma panela
e voltamos ao ponto de partida