Balkanska filharmonija
Iz povijesne kaljuže mitova i laži
Truleži nacije i "vekovnih težnji"
Prolama se pokliè teških bolesnika
Iz ideološkog groba zovu na oružje
Gasne još jedan od ratova u nizu
Rane su bolne i duboke
Tu sinusoidu ljudskoga prokletstva
Ne želim osjetiti nikada više
Megalomani i artisti kulta
Industrijom laži i propagande
Brizgaju supstrat patološke mržnje
U umove pomraèenih
Iako nisam osjetio onu
Beskrajno bolnu stranu tog rata
Dio je mene ipak umro u njemu
Zajedno sa najboljima meðu nama
Mnogi æe ubrzo zaboravit sve
Jedni jer vrijeme, kažu lijeèi sve rane
A drugi iako žive kraj nas
Kažu to i nije bio naš rat
Samo æe ponekad s vremena na vrijeme
Tišinu gluhe balkanske noæi
I gustu mrenu ljudskoga zaborava
Proparati jezivi krik
Filarmônica dos Bálcãs
Das cavernas históricas de mitos e mentiras
Da podridão da nação e "desejos eternos"
Ecoa o grito de doentes graves
Do fundo ideológico chamando para a luta
Mais um dos conflitos se acende
As feridas são dolorosas e profundas
Essa sinusoide da maldição humana
Nunca mais quero sentir novamente
Megalomaníacos e artistas de culto
Com a indústria de mentiras e propaganda
Jorram o substrato da ódio patológico
Na mente dos ofuscados
Embora eu não tenha sentido aquela
Infinita dor desse conflito
Uma parte de mim morreu nele
Junto com os melhores entre nós
Muitos logo esquecerão tudo
Uns porque o tempo, dizem, cura todas as feridas
E outros, mesmo vivendo ao nosso lado
Dizem que essa não era nossa guerra
Só de vez em quando, de tempos em tempos
A solidão da surda noite balcânica
E a densa rede do esquecimento humano
Rasgarão o grito horrendo