Da Van, Da Jack De Georgia, De Gloria & I
Angfangt hods am Donnerstog, do woa grod ois am End.
Sie woa fuat und i woa wia daschlogn in meine nockertn vier Wänd.
Bin ausse mit der letzten Kroft, hob ned gwußt wohin.
Und triff in dera Hüttn den Van (an Iren) und den Jack aus Tennessee.
Da Van der hod wos gsunga, da Jack und i hobn wos untanumma gengan Durscht.
Do kummt a rothaariger Engel, uh, dea woa ma echt ned wuascht.
Da rote Engel sogt: "I haaß Georgia."
Sog i: "Ah, Georgia on my mind..."
Drauf sie: "Blitzkneißa, ruaf mi an. I glaub, mia 2 mia werdn no Freind."
I loß mi ned lang bitten, oba es leit und leit und kana do.
Oiso hock i mi wieda zu ihr und sog: "Heite ned mei Tog ...
Und Du haaßt wirklich Georgia? Wia kummt ma bei uns zu so an Nam?"
Sogt sie: "Peckst no a Runde? Dann haaß i Gloria."
Zirka 30 Runden späta warats langsam Zeit zum Gehn.
I gib dem Kellner an scheen Schmattes, und er hilft ma beim Gradstehn.
Dann draußn auf da Stroßn suach i noch mein Wogn.
A 57er-Chevy, glaub i, aber i kanns heit nimma sogn.
De Georgia lahnt se daweu zuwe, daß mi der Schwindel packt.
Muaß mi sofurt bei ihr stützen, bevuas mi aufs Pflosta prackt.
Dann san ma in an Taxi und draußt wochsn kane Bam.
Do san nur Himmel, Stern und Stana, und der Taxla der wü ham.
Mia liegn vua dera Aussicht. Auf amoi liegn ma neben sooo ana Kaktee.
Da Taxla mocht an Abgang, und fäult: "Mi halts es ned am Schmäh!"
De Georgia rennt im klanan Schwarzn, auf solche Absätz durchn Sand.
I renn ihr noch und frog mi: Trogt de bei solche Ausflüg immer ihr bestes Gwand?
De Sunn kommt und a Zug kummt und im Viehwagon is no wos frei.
Mia steign zua und hobn zum Nulltarif a batzn Hetz im Heu.
Später schau i amoi ausse, is do a Schüdl: "Georgia" oder so.
Do sogt de Gloria zur Georgia: "A Station no und mia san do."
I versteh nur Bahnhof und werd auf amoi furchtbar miad.
Wia i eintunk an ihra Schulter frog i: "Seit wann san ma denn zu dritt?"
I woch auf, do is de Sunn im Geh und de roten Engeln de san fuat.
Loßn mi do liegn, poschn o ohne a anzigs Wuat.
I renn no 1000 Kilometa zruck in de Bar, wo Van und Jack no auf mi wartn und ruaf de Georgia an.
I sog: "Georgia, heast, Gloria, wo bleibstn?" I hob glaubt ..."
Sogt sie: "Was soll das? Ich lieg noch im Bett. Und wer sind sie überhaupt?" uuh, Georgia... uuh, Gloria
Da Van, Da Jack de Georgia, de Gloria & Eu
Começou na quinta-feira, quando tudo parecia no fim.
Ela estava de boa e eu me sentia como se estivesse preso nas minhas quatro paredes.
Saí com a última força, não sabia pra onde ir.
E encontrei na cabana o Van (um irlandês) e o Jack do Tennessee.
O Van cantou alguma coisa, o Jack e eu estávamos com sede e conversando.
Então aparece uma anja ruiva, uh, essa realmente não era de se ignorar.
A anja ruiva diz: "Eu me chamo Georgia."
Eu digo: "Ah, Georgia na minha mente..."
Ela responde: "Blitzkneißa, me liga. Acho que nós dois vamos ser amigos."
Não precisei de muito convite, mas já era tarde e não tinha ninguém por perto.
Então eu me aproximei dela e disse: "Hoje não é meu dia..."
E você realmente se chama Georgia? Como você ganhou um nome assim?"
Ela diz: "Se você ainda tá na vibe, então eu me chamo Gloria."
Cerca de 30 rodadas depois, já estava na hora de ir.
Dei uma boa gorjeta pro garçom, e ele me ajudou a ficar de pé.
Então lá fora na rua, procuro meu carro.
Um Chevy 57, eu acho, mas hoje não consigo lembrar.
A Georgia estava tão linda que me deixou tonto.
Tive que me apoiar nela, porque eu estava prestes a cair.
Então pegamos um táxi e lá fora não havia nenhuma árvore.
Só céu, estrelas e a estrada, e o taxista queria ir pra casa.
Nós estávamos deitados admirando a vista. De repente, estávamos ao lado de um cacto.
O taxista fez uma curva e disse: "Não consigo segurar a piada!"
A Georgia correu na areia com aqueles saltos altos.
Eu ainda corria atrás dela e me pergunto: Ela sempre se veste assim pra sair?
O sol nasce e um trem chega, e no vagão de gado ainda tem lugar.
Entramos e pegamos uma carona de graça no feno.
Mais tarde, olho pra fora, é uma placa: "Georgia" ou algo assim.
A Gloria diz pra Georgia: "Mais uma estação e chegamos."
Eu só entendo 'estação' e de repente fico muito cansado.
Quando encosto no ombro dela, pergunto: "Desde quando estamos em três?"
Eu acordo, o sol tá nascendo e as anjas ruivas já foram embora.
Deixam eu deitado, sem me preocupar com nada.
Corro mil quilômetros de volta pro bar, onde Van e Jack ainda me esperam e ligo pra Georgia.
Eu digo: "Georgia, ei, Gloria, onde você tá?" Eu pensei..."
Ela diz: "O que é isso? Eu ainda tô na cama. E quem é você, afinal?" uuh, Georgia... uuh, Gloria
Composição: Gunter Brodl / Kurt Ostbahn