395px

Que bonito!

La Ludwig Band

Que bonic!

Que bonic és sentir la teva veu
Encara que sigui per dir adeu
Quan es fa fosc i tothom torna a casa seu
Que bonic és quan dius el meu nom
Ni ràpid ni lent ni no sé com
Però tan diferent de com me'l diu tothom

I que bonic és tot el que m'expliques
Del que vas fent per aquí
De com ocupes els teus dies
O sobre aquelles tonteries
Que ens fan riure a tu i a mi

Que bonic és dir-te fins demà
Sense deixar-te de mirar
Fins que no aconseguim deixar-nos anar la mà
I que bonic és quan dius bona nit
Agafant-me encara d'un dit
Pensant en tot el que pensem que no ens hem dit

I que boniques que són les històries
Dels dies dolents i els bons
I quan arribo a casa hi penso
I sense voler ja començo
A convertir-les en cançons

Que bonito!

Que bonito é ouvir a tua voz
Mesmo que seja para dizer adeus
Quando escurece e todo mundo volta para sua casa
Que bonito é quando dizes meu nome
Nem rápido, nem devagar, nem não sei como
Mas tão diferente de como todo mundo o diz

E que bonito é tudo o que me contas
Sobre o que andas fazendo por aí
Sobre como ocupa os seus dias
Ou sobre aquelas besteiras
Que fazem você e eu rirmos

Que bonito é dizer: Até amanhã
Sem deixar de te olhar
Até que não consigamos soltar-nos a mão
E que bonito é quando dizes: Boa noite
Ainda segurando um dos meus dedos
Pensando em tudo aquilo que achamos que não dissemos

E que bonitas que são as histórias
Dos dias ruins e os bons
E quando chego em casa e nelas penso
E sem querer já começo
A convertê-las em canções