Eenzame bokser
Er was 'ns een bokser, een boom van een vent
De schrik van de machtigste sterren
Hij sloeg ze knock out met een super talent
En maakte een grootse carriere
Maar ook kampioenen zijn niet van beton
En vaak na een prachtige zege
Lag hij uitgeteld in z'n luxe salon
Van de dreunen die hij had gekregen
Een nieuwe geweldenaar heeft hem geveld
Hij bleef wel een maand buiten westen
En toen hij ontwaakte begreep onze held
Dat hem slechts vergetelheid restte
Maar net toen de moed in de schoenen hem zonk
Was 't of er een stem in z'n binnenste klonk
refren':
Eenzame bokser je bent nog niet dood
Je hoeft niet zo somber te doen
Denk aan je toekomst en vecht voor je brood
Toon je een waar kampioen
Verguist door z'n vrienden, beroofd van z'n kracht
Na maanden van doelloze training
Heeft hij z'n medailles en bekers gebracht
Naar een pand waarop stond 'Bank van lening'
Hij kwam bij 't loket toen een stem tot hem zei
"Wij zijn allebei te beklagen"
Wat denk je, wie stond achter hem in de rij
De bokser die hem had verslagen
Met pijn in het hart gaven zij alletwee
Hun bekers en hun bokshandschoenen
En kochten daarvan met z'n twee een cafe
Dat zij noemden: 'De twee kampioenen'
En boven de tapkast, in 't schemerig licht
Daar prijkt nu al jaren dit schone gedicht
refren'
refren'
Boxeador Solitário
Era uma vez um boxeador, um cara enorme
O terror das estrelas mais poderosas
Ele nocauteava todos com um talento incrível
E fez uma carreira grandiosa
Mas até campeões não são de ferro
E muitas vezes, após uma bela vitória
Ele estava caído em seu luxuoso salão
Por causa dos golpes que levou
Um novo valentão o derrubou
Ele ficou um mês desacordado
E quando acordou, nosso herói entendeu
Que só lhe restava o esquecimento
Mas justo quando a coragem começou a falhar
Era como se uma voz dentro dele soasse
Refrão:
Boxeador solitário, você ainda não está morto
Não precisa ficar tão pra baixo
Pense no seu futuro e lute pelo seu pão
Mostre que é um verdadeiro campeão
Desprezado pelos amigos, sem sua força
Após meses de treino sem sentido
Ele levou suas medalhas e troféus
Para um lugar que dizia 'Banco de Empréstimos'
Ele chegou ao balcão quando uma voz lhe disse
"Nós dois estamos em apuros"
O que você acha, quem estava atrás dele na fila?
O boxeador que o havia derrotado
Com dor no coração, eles entregaram
Seus troféus e suas luvas de boxe
E com o que conseguiram, os dois compraram um bar
Que chamaram de: 'Os Dois Campeões'
E acima do balcão, na luz suave
Agora há anos brilha este belo poema
Refrão
Refrão