Een Slapende Stad
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
't Is achteraf raar dat ik de naam vergat
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
Met de wacht om me heen zonder klok, zonder kaart
In het donker alleen met een modderig paard
En door merg en been zijn ze ruzie aan het maken
Onder een van de daken, hij met haar, zij met hem
Met dee krakende stem van mijn lijf dat al slaapt
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
't Is achteraf raar dat ik de naam vergat
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
En het hart in mijn borst is zo moe, is zo moe
Ik kan nergens naartoe ik verga zowat van dorst
Ik geef mijn paard te drinken, ik zie de sterren blinken
En denk aan mijn lot, vroeger werd ik onthaald als een vorst
Als een god, maar mijn angst werd te groot en nu ben ik verdwaald
En hier sta ik kappot op een reis zonder ziel
Op een vlucht voor de dood en de dood haalt me in
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
't Is achteraf raar dat ik de naam vergat
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
Vroeger heb ik geloofd in geloof en geluk
Vroeger heb ik geloofd in het kan echt niet meer stuk
Maar de tijd zet de mens met der tijd onder druk
En opeens zingt de wind een herfstig melodietje
En de mens buigt het hoofd, de zwanenzang begint
Zo anders dan het liedje uit het boek van een kind
Vroeger heb ik geloofd in een vrouw is een vrouw
Maar een vrouw is een trut, een ellendige trut zonder liefde of trouw
Znder toekomst een vrouw baart geen kinderen maar zorgen
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
't Is achteraf raar dat ik de naam vergat
Een slapende stad, ik weet niet meer waar
En opeens zag ik jou, je kwam zomaar voorbij
En je weet wat ik zei "het begint weer opnieuw."
Uma Cidade Adormecida
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
É estranho que eu tenha esquecido o nome
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
Com a vigília ao meu redor, sem relógio, sem mapa
No escuro sozinho com um cavalo enlameado
E por dentro e por fora eles estão brigando
Debaixo de um dos telhados, ele com ela, ela com ele
Com a voz trêmula do meu corpo que já dorme
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
É estranho que eu tenha esquecido o nome
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
E o coração no meu peito está tão cansado, tão cansado
Não consigo ir a lugar nenhum, quase morrendo de sede
Dou água ao meu cavalo, vejo as estrelas brilhando
E penso no meu destino, antes eu era recebido como um rei
Como um deus, mas meu medo ficou grande demais e agora estou perdido
E aqui estou quebrado em uma viagem sem alma
Fugindo da morte e a morte está me alcançando
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
É estranho que eu tenha esquecido o nome
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
Antes eu acreditei em fé e sorte
Antes eu acreditei que não poderia dar errado
Mas o tempo pressiona o homem com o passar do tempo
E de repente o vento canta uma melodia de outono
E o homem baixa a cabeça, o canto do cisne começa
Tão diferente da canção do livro de uma criança
Antes eu acreditei que uma mulher é uma mulher
Mas uma mulher é uma vaca, uma vaca miserável sem amor ou lealdade
Sem futuro, uma mulher não gera filhos, mas preocupações
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
É estranho que eu tenha esquecido o nome
Uma cidade adormecida, não sei mais onde
E de repente eu te vi, você passou sem mais nem menos
E você sabe o que eu disse: "começa tudo de novo."