Spoken
Een verre klok slaat twaalf uur
Het leven went wel op den duur
Maar grote goden
Er is zo nu en dan een nacht
Dan sterf ik door een helse macht
Wel duizend doden
De winden razen en het spookt
En de herinnering bestookt
De lieve vrede
Ik hoor het kraken van de trap
Ik hoor de akelige stap
Van het verleden
Spoken
Spoken met verwijt
Spoken
Uit de weggetikte tijd
Zoveel dagen niet geteld
Zoveel fouten nooit hersteld
Zoveel woorden nooit gesproken
Spoken, spoken, spoken
Er zweven schimmen in 't rond
Er rijzen reuzen uit de grond
Om me te kwellen
Ze braken vuur, ze spuwen bloed
En ik begrijp maar al te goed
Wat ze vertellen
Ze roepen: Slecht! Mislukt! Verkeerd
Ze blijken alles gefundeerd
Van me te weten
M'n knoeierij, m'n jaloezie
Ze kennen alle dingen die
Ik wou vergeten
Spoken
Spoken met verwijt
Spoken
Met weemoedigheid en spijt
Zoveel lessen niet geleerd
Zoveel liefdes genegeerd
Zoveel vriendschappen verbroken
Spoken, spoken, spoken
Ik hoor het kraaien van de haan
De nieuwe zon heeft langzaamaan
Zijn licht ontstoken
Het leven went wel op den duur
Maar nu en dan, om twaalf uur
Komen de spoken
Assombrados
Uma distante campainha bate doze horas
A vida se acostuma com o tempo
Mas grandes deuses
Às vezes, há uma noite
Então eu morro por um poder infernal
Mil mortes
Os ventos uivam e assombrações
E a lembrança me ataca
A doce paz
Eu ouço o rangido da escada
Eu ouço o passo horrível
Do passado
Assombrados
Assombrados com reprovação
Assombrados
Do tempo que se foi
Tantos dias não contados
Tantos erros nunca corrigidos
Tantas palavras nunca ditas
Assombrados, assombrados, assombrados
Há sombras flutuando ao redor
Gigantes surgem do chão
Para me atormentar
Eles quebram fogo, cuspindo sangue
E eu entendo muito bem
O que eles dizem
Eles gritam: Ruim! Fracassado! Errado
Eles parecem saber tudo
Sobre mim
Minhas trapalhadas, minha inveja
Eles conhecem todas as coisas que
Eu queria esquecer
Assombrados
Assombrados com reprovação
Assombrados
Com melancolia e arrependimento
Tantas lições não aprendidas
Tantos amores ignorados
Tantas amizades rompidas
Assombrados, assombrados, assombrados
Eu ouço o galo cantar
O novo sol lentamente
Acende sua luz
A vida se acostuma com o tempo
Mas de vez em quando, à meia-noite
Os assombrados vêm