De ballade van Li-Po
Dit is de ballade van Li-Po
Chinese dichter van 't moment en van de wij
Van het lied der korte vreugde
Met wind en regen als gevrij
Misschien had hij enkel een zwerversnatuur
En was hij een blad in de wind
Misschien zocht hij daarom geen rust en geen duur
Verwond'ring kent ieder moment
Hij bouwde geen huis met een drempel, een tuin
Een brandkast voor d' winter die komt
Hij zwierf door het hemelse rijk maar wat rond
Als een blad, als een steen, als een hond
Hij zong van de vrijheid, hij zong van de wijn
Hij zong van het korte moment
Het korte moment, dat een parel kan zijn
In 't leven dat ieder wel kent
Hij kende het troostende liefdesgebaar
Hij kende de as van het vuur
Hij voelde de pijn van het mens'lijk tekort
Maar hij zong naar z'n eigen natuur
In de Gele Rivier, op een maanlichte nacht
Zong hij zomaar met 't oog op de maan
Maar hij reikte te ver, en het is daar te diep
Veel te diep voor een mens om te staan
Een boot die leeg aankwam vertelde het nieuws
Aan de oever die schuilging in 't riet
En nog steeds zingt Hong-Ho z'n troosteloos lied
Om Li-Po, maar Li-Po hoort het niet
A balada de Li-Po
Esta é a balada de Li-Po
Poeta chinês do momento e da sabedoria
Do canto da breve alegria
Com vento e chuva como companhia
Talvez ele tivesse apenas uma natureza errante
E fosse uma folha ao vento
Talvez por isso não buscasse descanso nem tempo
A dor é conhecida a cada momento
Ele não construiu uma casa com um umbral, um jardim
Um cofre para o inverno que vem
Ele vagou pelo reino celestial, mas o que importa
Como uma folha, como uma pedra, como um cão
Ele cantou sobre a liberdade, ele cantou sobre o vinho
Ele cantou sobre o breve momento
O breve momento, que pode ser uma pérola
Na vida que todos conhecem
Ele conhecia o gesto amoroso que consola
Ele conhecia a cinza do fogo
Ele sentia a dor da falta humana
Mas ele cantava conforme sua própria natureza
No Rio Amarelo, em uma noite iluminada pela lua
Ele cantou despreocupadamente com o olhar na lua
Mas ele se esticou demais, e lá é profundo
Profundamente demais para um homem ficar em pé
Um barco que chegou vazio trouxe a notícia
À margem que se escondia na junça
E ainda canta Hong-Ho sua canção sem esperança
Por Li-Po, mas Li-Po não ouve.