De oude harmonicaspeler
Hij trok van deur tot deur langs alle dorpen
En uit de ramen werd een blik geworpen
Die vaak minachtend en laatdunkend leek
Omdat hij haveloos en smerig bleek
Hij was maar klein, tot aan z'n broek twee veren
Om op z'n fiets het kettingvocht te weren
Maar als hij stond te spelen voor de deur
Dan kreeg het oude dorp opeens een kleur
Hij zong wat nasaal en hij speelde wat vals
Maar het klonk als een pracht van een wals
Hij zong wat nasaal en hij speelde wat vals
Maar het klonk als een pracht van een wals
Wij volgden hem als kind'ren langs de deuren
Al had z'n pak gerepareerde scheuren
Hij stapte kort en driftig voor ons uit
Nam steeds opnieuw een muzikaal besluit
Wij hoorden reeds het kreunen van de bassen
De tonen draaiden langzaam om hun assen
Dan zette aarzelend zijn stem weer in
En bij de deur had hij weer en begin
Wij huppelden mee, ook al was het wat vals
Want het klonk als een pracht van een wals
Wij huppelden mee, ook al was het wat vals
Want het klonk als een pracht van een wals
Het was in ons klein dorp een groot gebeuren
We liepen met hem mee langs alle deuren
Tot aan de laatste huizen bij de brug
Dan gespte hij z'n kastje op z'n rug
En als hij groetend op z'n fiets gestapt was
Waarvan de achterband oud en verslapt was
Dan gingen wij naar huis, maar in ons oor
Klonk het oude repertoire nog wat door
Wij zongen nasaal en misschien wel wat vals
Maar het klonk als een pracht van een wals
Wij zongen nasaal en misschien wel wat vals
Maar het klonk als een pracht van een wals
Hij is allang voorbij, allang vergeten
En niemand zal z'n oude naam nog weten
Maar soms hoor ik de tonen van zijn lied
Al zwervend langs de huizen in 't verschiet
Saluut, mijn oude zwerver, schorre zanger
Al hoor ik nu jouw stem en spel niet langer
Maar misschien heeft God 't gehoord en toen gezegd:
Laat hem erin, die zwerver speelt niet slecht
Ach, hij zingt wat nasaal en hij speelt wel wat vals
Maar het klinkt als een hemelse wals
Hij zingt wat nasaal en hij speelt wel wat vals
Maar het klinkt als een hemelse wals
O Velho Tocador de Harmônica
Ele ia de porta em porta por todos os vilarejos
E pelas janelas se lançava um olhar
Que muitas vezes parecia desdenhoso e cínico
Porque ele parecia esfarrapado e sujo
Era bem pequeno, com duas penas na calça
Pra evitar a umidade da corrente na bike
Mas quando ele parava pra tocar na porta
O velho vilarejo de repente ganhava cor
Ele cantava um pouco nasalado e tocava meio desafinado
Mas soava como uma linda valsa
Ele cantava um pouco nasalado e tocava meio desafinado
Mas soava como uma linda valsa
Nós o seguíamos como crianças pelas portas
Mesmo com seu terno remendado
Ele andava rápido e decidido na nossa frente
Tomando sempre uma decisão musical
Já ouvíamos o gemido dos baixos
As notas giravam lentamente em seus eixos
Então hesitante, sua voz voltava a entrar
E na porta ele tinha um novo começo
Nós pulávamos juntos, mesmo que fosse um pouco desafinado
Porque soava como uma linda valsa
Nós pulávamos juntos, mesmo que fosse um pouco desafinado
Porque soava como uma linda valsa
Era um grande evento em nosso pequeno vilarejo
Nós andávamos com ele de porta em porta
Até as últimas casas perto da ponte
Então ele abria seu caixote nas costas
E quando ele se despedia e subia na bike
Cujo pneu de trás estava velho e murchinho
Nós íamos pra casa, mas em nosso ouvido
O velho repertório ainda ecoava
Nós cantávamos nasalado e talvez um pouco desafinado
Mas soava como uma linda valsa
Nós cantávamos nasalado e talvez um pouco desafinado
Mas soava como uma linda valsa
Ele já passou faz tempo, já foi esquecido
E ninguém saberá mais seu velho nome
Mas às vezes ouço as notas de sua canção
Vagando pelas casas à distância
Saudações, meu velho andarilho, cantor rouco
Embora agora eu não ouça mais sua voz e seu toque
Mas talvez Deus tenha ouvido e então dito:
Deixa ele entrar, esse andarilho não toca tão mal
Ah, ele canta um pouco nasalado e toca meio desafinado
Mas soa como uma valsa celestial
Ele canta um pouco nasalado e toca meio desafinado
Mas soa como uma valsa celestial