De straten
Hier ligt de hoofdstraat met al haar facades
Spiegelglas, spiegelruiten
Showen het binnenste binnenstebuiten
O, alles en alles is zichtbaar te koop
Zolang het geld rolt, zolang is d'r hoop
Dat al die luxe en grillige wensen
Doordringen tot de verzameling mensen
In haar nadrukkelijkheid
Legt heel de straat zich te kijk
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Daar ligt de zijstraat wat grauw en wat somber
Vrachtauto's, kleine ruiten
Bakfietsen, karren, ze rollen naar buiten
En mensen die sjouwen dag in en dag uit
Tot aan het weekend, dan kleurt zich hun huid
Dan ligt de mierenhoop stil en verlaten
Rusten de kisten en pakken en vaten
Rijdt dan de maandag weer voor
Dan wriemelt de zijstraat weer door
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Daar ligt het steegje als nauwe passage
Op de hoek lege flessen
Daar wenkt een kroeg om de dorst wat te lessen
En 's avonds dan schijnt er het zonlicht zo rood
Hangen de deuren er open en bloot
Ginds om de hoek bij de keurige ruiten
Nemen de straten de wijk gauw naar buiten
Dan lijkt de oeroude steeg
Stil en zo hopeloos leeg
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Elke straat heeft een eigen gezicht
As Ruas
Aqui está a rua principal com todas as suas fachadas
Vidros espelhados, janelas espelhadas
Mostrando o interior de fora pra dentro
Oh, tudo e tudo está visivelmente à venda
Enquanto o dinheiro rola, a esperança não se vai
Que todo esse luxo e desejos caprichosos
Cheguem até a multidão
Na sua insistência
Toda a rua se expõe
Cada rua tem um nome e uma cara própria
Uma voz na escuridão, uma voz na luz
Seus cheiros e cores não se esquecem fácil
Cada rua tem uma cara própria
Ali está a rua lateral, meio cinza e sombria
Caminhões, janelas pequenas
Bicicletas de carga, carrinhos, eles saem pra fora
E pessoas que carregam dia após dia
Até o fim de semana, então a pele ganha cor
Então a colmeia fica parada e abandonada
Caixões, pacotes e barris descansam
A segunda-feira chega de novo
E a rua lateral se agita outra vez
Cada rua tem um nome e uma cara própria
Uma voz na escuridão, uma voz na luz
Seus cheiros e cores não se esquecem fácil
Cada rua tem uma cara própria
Ali está o beco como uma passagem estreita
Na esquina, garrafas vazias
Ali acena um bar pra matar a sede
E à noite a luz do sol brilha tão vermelha
As portas ficam abertas e expostas
Ali na esquina, perto das janelas elegantes
As ruas logo se esvaziam
Então o antigo beco
Fica quieto e tão desesperadamente vazio
Cada rua tem um nome e uma cara própria
Uma voz na escuridão, uma voz na luz
Seus cheiros e cores não se esquecem fácil
Cada rua tem uma cara própria
Cada rua tem uma cara própria