Het hart van Fado
Waar is het lijden aan verlangen in gevangen?
Door welke voegen breekt het hart wanneer het wacht?
'k Heb mijn gitaar nog steeds niet aan de wilgen hangen
Dus ik zal fado zingen tot de diepste nacht
Maar laat de glans van de belofte door mij klinken
En laat mij drinken van de weemoed wonderwijn
En laat mij altijd zingend staan
Waarna mijn voeten verder gaan
In het verlangen, het verlangen
Naar het hart waar het wil zijn
O Coração do Fado
Onde está o sofrimento do desejo aprisionado?
Por quais veias se quebra o coração quando espera?
Ainda não pendurei minha guitarra na árvore seca
Então vou cantar fado até a noite mais profunda
Mas deixe o brilho da promessa ecoar em mim
E me deixe beber do vinho da saudade
E me deixe sempre cantar em pé
Depois que meus pés seguirem adiante
No desejo, no desejo
Pelo coração onde quer estar