Viidestoista Yö
Silmissäni orpo katse lapsen eksyneen
Rakkautesi jäljet vihloo rintaa
Käy pimeys päälle lailla pommikonelaivueen
Ja minä kun en koskaan kysy hintaa.
Viidestoista yö taas saapuu painajaisineen
Ja kaikki, paitsi elämä, on turhaa
Aina oikein uskoa ei jaksa ihmiseen
Kun ihmiskunta tekee itsemurhaa.
(kerto)
Sun kanssas katson maailmaa
Ja samaa unta nään
Kuin hullu huudan rakkauteni perään!
Sun kainaloosi käperryn
Ja jos sallit yöksi jään
Ja kun aamu on, en tiedä missä herään.
Käy tuuli läpi pääni, etelästä pohjoiseen
Oon yksin ajatusten raunioilla
Ikuisesti kolisevat sanat tyhjyyteen
On jälleen tuskan viitta hartioilla.
kerto
Viidestoista yö, se saapuu aina uudelleen
Taas huomaan kahden viikon unohtuneen
Jäi iholleni hiekkaa rannan autioituneen
Voi olla että vihdoin pääsen uneen.
kerto x 2
Quinze Noites
Nos meus olhos, um olhar de criança perdida
As marcas do seu amor queimam meu peito
A escuridão vem como um bombardeio
E eu, que nunca pergunto o preço.
A quinze noite chega de novo com seus pesadelos
E tudo, exceto a vida, é em vão
Nem sempre dá pra acreditar no ser humano
Quando a humanidade se suicida.
(refrão)
Com você, eu vejo o mundo
E sonho o mesmo sonho
Como um louco, grito pelo meu amor!
Me enrosco no seu abraço
E se você deixar, fico a noite inteira
E quando a manhã chega, não sei onde vou acordar.
O vento passa pela minha cabeça, do sul pro norte
Estou sozinho nas ruínas dos meus pensamentos
Palavras ecoam eternamente no vazio
Mais uma vez, a capa da dor nos meus ombros.
refrão
A quinze noite sempre volta de novo
Mais uma vez percebo que duas semanas se foram
Ficou areia na minha pele, da praia deserta
Pode ser que finalmente eu consiga dormir.
refrão x 2