Gorkum

Gorkum

Gorkum

Chuva em GorkumRegen op Gorkum
Nuvens cinzas até pretasWolken grauw tot zwart
Cinza sobre GorkumGrijs boven Gorkum
Nuvens no meu coraçãoWolken in mijn hart

Era um dia como este, de novoHet was een dag als deze keer
Um ano já se passouEen jaar geleden is 't alweer
A cidade estava pálida e sem solDe stad was vaal en zonder zon
Eu estava sozinho na estaçãoIk stond verlaten aan 't station
Gorkum era uma cidade estranha pra mimGorkum was voor mij een vreemde stad
Nunca antes cruzei aquele caminhoNooit eerder kruiste ik dat pad
Que eu agora estava ali paradoDat ik daar nu zo eenmaam stond
Foi por causa de um bilhete que encontreiKwam door een briefje dat ik vond
'Senhora, estão te esperando'Mevrouw er wordt op u gewacht
Na Loevesteinlaan, número oitoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Acelera, senhora, o fim se aproximaMaak voort mevrouw, zijn einde doemt
Ele mencionou seu nome bem fraquinho'Hij heeft heel zwak uw naam genoemd"

Depois de anos, finalmente cansado de vagarNa jaren eindelijk zwervensmoe
Agora seu espírito estava quase se esvaindoGaf nu zijn geest dus haast de geest
E eu, eu viajei até eleEn ik, ik reisde naar hem toe
Seus gemidos ecoavam na minha menteZijn kreunen kreunde door mijn geest
Desde que ele partiu de mimSinds hij van mij vertrokken was
Eu frequentemente pensava neleHad ik nog vaak aan hem gedacht
Aquele vagabundo, aquele aventureiroDie vagebond, die wildebras
Agora ele estava de volta, ainda inesperadoNu was hij terug, nog onverwacht
Na Loevesteinlaan, número oitoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Cheguei tarde, tarde demaisWerd ik te laat, te laat verwacht
Ainda vejo com meu olhar de espíritoNog altijd ziet mijn geestesoog
Aquele pequeno quarto no sótãoDie kleine kamer zolderhoog

Quatro homens, em silêncio, juntosVier mannen, zwijgend bij elkaar
Eles se levantaram: aí está elaZe stonden op: daar heb je haar
A luz estava fria, a luz era duraHet licht was kil, het licht was blak
Eles estavam em seus trajes de igrejaZe waren in hun kerkepak
Não fiz nenhuma perguntaIk heb geen enkele vraag gesteld
Apenas meus olhos buscavam respostasAlleen mijn ogen zochten raad
Eles olhavam, em silêncio e angustiadosZe keken, zwijgend en gekweld
Então eu soube: eu cheguei tardeToen wist ik het: ik was te laat
Ainda assim, eu estava onde era esperadaToch was ik waar ik werd verwacht
Na Loevesteinlaan, número oitoOp Loevesteinlaan, nummer acht
Mas ele nunca me viu de novoMaar terugzien heeft hij mij nooit
Seu grupo já tinha se dispersadoZijn tros was toen al losgegooid

Pronto, agora você conhece minha históriaZiezo, nu kent u mijn verhaal
Um dia ele fugiu, se escondeuEens ging hij vluchtend aan de haal
E quando ele me procurou mais uma vezEn toen hij mij nog eenmaal zocht
Foi bem antes de sua última jornadaWas dat vlak voor zijn laatste tocht
Ele queria, no seu último diaHij wou zich op z'n laatste dag
Se aquecer com meu sorriso de meninaWat warmen aan mijn meisjeslach
Mas ele morreu algumas horas cedoMaar hij stierf een paar uur te gauw
Sem: 'adeus, eu te amo'Zonder: 'vaarwel, ik hou van jou'

Deixe-o agora no cemitérioLaat hem nu in het zerkenperk
Entre rosas, buxos, e bétulas brancasBij rozen, buxus, blanke berk
Encontrar descanso para a eternidadeRust vinden voor de eeuwigheid
Lá eu preparei um túmulo pra eleDaar heb ik hem een graf bereid
Meu pai, meu paiMijn vader, mijn vader