Dat soort volk
Je hebt je hebt de oudste broer
Zo'n vale, kale vent
Stom als een mallemoer
Die z'n eigen naam niet kent
Die drinkt zoveel, meneer
En die is zo vaak lam
Dat 'ie zo ongeveer
Niet ene moer meer kan
Hij is volslagen maf
Maar vindt zichzelf een heer
Hij is elke avond zat
Van wijn als kattepis
En 's morgens zit 'ie mat
Te maffen in de mis
Stijf als een eiken bint
Als 'n altaarkaars zo geel
Hij stottert als een kind
En hij is ook nog scheel
Zeg nou zelf, meneer
Dat soort volk, meneer
Denkt niet na, meneer
Dat denkt niet na
Dat bidt
En dan die andere broer:
Z'n peenhaar heeft misschien
Nog nooit een kam gezien
En hij 's vals als een hoer
Al geeft 'ie de armen dan
De hemden van z'n gat
Hij is getrouwd met An
Zo'n meisje uit de stad
Nou ja een andere stad
Maar da's hem niet genoeg
Hij scharrelt heel wat af
Met actetas en das
Dophoed en winterjas
In z'n opgepoetste Daf
Hij doet graag reuze sjiek
Maar is het voor geen cent:
Nou, als je 'n stuiver bent
Speel dan niet voor een piek!
Zeg nou zelf, meneer
Dat soort volk, meneer
Leeft niet echt, meneer
Dat leeft niet echt
Dat knoeit
En dan de rest van 't stel:
De moeder die stom lacht
Of raaskalt als de hel
Daarboven dag en nacht
Besnord, bebaard, verstard
Papa's vergeeld portret
Hij stierf aan een zwak hart
Bij 'n vreemde vrouw in bed
Nu kijkt hij hoe z'n schaar
Slurpt van de koude pap
Dat gaat daar dan van schlppp
Dat gaat daar dan van schlppp
En die stokouwe vrouw
Die altijd trilt en beeft
Ze denken: sterf maar gauw
Omdat zij centen heeft
Ze zijn niet eens meer stil
Als zij wat zeggen wil
Zeg nou zelf, meneer
Dat soort volk, meneer
Praat nooit echt, meneer
Dat praat nooit echt
Dat telt
En dan en dan en dan is er nog Jan
Blij als een lentewei
En hij houdt echt van mij
Zoals ik hou van Jan
En Jan zegt vaak: ik zal
Een huis gaan bouwen, meid
Met ramen overal
En kamers, groot en wijd
Daarin ga ik met jou
Fijn wonen, zal je zien
En al is 't nog niet gauw
Het komt toch wel misschien
Want de anderen willen 't niet
De anderen willen 't niet
Die zeggen strijk en zet:
Jan is te goed voor jou:
Ze vinden mij maar net
Een kattemeppersvrouw
'k Heb nooit een kat gevild
Of 't moet lang geleden zijn
Of 'k had het niet gewild
Maar 't beest stonk naar azijn
Nou ja, ze willen 't niet
Nou ja, ze willen 't niet
Als wij elkaar soms zien
(Da's dan geen toeval hoor!)
Dan zegt Jan: Meid, misschien
Gaan wij er wel vandoor!
Dan zegt 'ie: ik loop weg
En dan heel eventjes
Heel eventjes maar hoor
Geloof ik wat hij zegt
Meneer, heel eventjes
Heel eventjes maar hoor
Want weet u, dat soort volk, meneer
Dat loopt niet weg
Dat loopt niet weg, meneer
Dat loopt niet weg
Maar 't wordt al laat, meneer
En ik moet echt naar huis
Esse tipo de gente
Você tem o irmão mais velho
Um cara pálido e careca
Burro como uma porta
Que nem sabe seu próprio nome
Ele bebe tanto, senhor
E tá sempre bêbado
Que ele quase não consegue
Fazer nada mais
Ele é completamente maluco
Mas se acha um lord
Ele tá todo dia no chão
De vinho como xixi de gato
E de manhã tá lá
Dormindo na missa
Rígido como uma tábua
Como uma vela de altar tão amarela
Ele gagueja como uma criança
E ainda é estrábico
Diga você mesmo, senhor
Esse tipo de gente, senhor
Não pensa, senhor
Não pensa
Só reza
E então tem o outro irmão:
O cabelo desgrenhado dele talvez
Nunca tenha visto um pente
E ele é falso como uma prostituta
Mesmo que dê as camisas
Que tem no corpo
Ele é casado com a An
Uma garota da cidade
Bem, de outra cidade
Mas isso não é o suficiente
Ele se enrola bastante
Com pasta e gravata
Chapéu e casaco de inverno
No seu carro polido
Ele gosta de se mostrar
Mas não vale nada:
Bem, se você é um centavo
Não finja ser um real!
Diga você mesmo, senhor
Esse tipo de gente, senhor
Não vive de verdade, senhor
Não vive de verdade
Só enrola
E então o resto do grupo:
A mãe que ri sem parar
Ou fala um monte de besteira
Lá em cima dia e noite
Narigudo, barbudo, paralisado
Retrato amarelado do papai
Ele morreu de um coração fraco
Na cama com uma mulher estranha
Agora ele observa como sua tesoura
Bebe da papa fria
Isso vai lá de schlppp
Isso vai lá de schlppp
E aquela velha
Que sempre treme e estremece
Eles pensam: morra logo
Porque ela tem grana
Eles nem ficam quietos
Quando ela quer falar
Diga você mesmo, senhor
Esse tipo de gente, senhor
Nunca fala de verdade, senhor
Nunca fala de verdade
Só conta
E então, e então, e então tem o Jan
Feliz como um campo na primavera
E ele realmente me ama
Como eu amo o Jan
E o Jan diz muitas vezes: eu vou
Construir uma casa, garota
Com janelas por toda parte
E quartos, grandes e amplos
Nela vou morar com você
Vai ser bom, você vai ver
E mesmo que não seja tão cedo
Pode ser que aconteça
Porque os outros não querem
Os outros não querem
Eles dizem: não vale a pena:
Jan é bom demais pra você:
Eles me acham só
Uma mulher de gato
Nunca despelou um gato
Ou deve ter sido há muito tempo
Ou eu não queria
Mas o bicho cheirava a vinagre
Bem, eles não querem
Bem, eles não querem
Se nós nos vemos às vezes
(Isso não é coincidência, viu?)
Então o Jan diz: Garota, talvez
A gente fuja!
Então ele diz: eu vou embora
E só por um momento
Só por um momento, escuta
Eu acredito no que ele diz
Senhor, só por um momento
Só por um momento, escuta
Porque sabe, esse tipo de gente, senhor
Não vai embora
Não vai embora, senhor
Não vai embora
Mas já tá ficando tarde, senhor
E eu realmente preciso ir pra casa
Composição: Ernst Rudolf Van Altena / Gérard Jouannest / Jacques Brel / Jean Corti