De ballade van Annie Leeflang
De duivel heeft vannacht weer paard gereden
Bij Annie Leeflang in haar warme bed
Maar 's ochtends vroeg is zij haar droom vergeten
En heeft ze voor zichzelf een kopje thee gezet
Ze gaat met grijze ogen op de fiets
Naar iets
Dat zij haar werk noemt maar dat niets
Met haar of wat dan ook te maken heeft
Al is het wel daarvan dat Annie leeft
Zij staat de hele dag doosjes vol te pakken
Met koekjes, vijftig in een doos
Die de fabriek al eerder heeft gebakken
Als het niet vlug gaat wordt er iemand boos
Zij denkt de hele dag na over iets
Dat zij zou willen zijn
Maar niets
Schiet haar te binnen dat de warmte heeft
Die haar kan laten voelen dat ze leeft
Zo worden jaren aan elkaar geregen
Voor Annie Eenzaam Leeflang - op de fabriek
En iedereen is haar toegenegen
Want Annie haalt nog elke dag de piek
En na voltooide arbeid, vindt zij weer haar fiets
En gaat naar huis
Waar niets
Of niemand op haar wacht die iets om Annie geeft
En zo heeft ze gestemd, gewerkt, gekerkt
Een levenlang geleefd
En toen is Annie AOW geworden
De directeur heeft zelf gezegd hoe goed ze was
Zij kreeg ook nog een bronzen ridderorde
Er lagen twintig soorten koekjes op de borden
De personeelschef noemde haar een uitgestorven ras
Daar ging Annie Leeflang door met leven
Of wat daar dan voor doorgaat want ze had
Soms het gevoel dat ze iets had vergeten
Al wist ze dan ook niet precies meer wat
De koekjes werden verder door machines ingepakt
En Annie droomt alleen maar van haar fiets
Die weer naar de fabriek wil
En van iets
Dat zij haar leven noemt maar dat niets
Met haar of wat dan ook te maken heeft
Al is het dan bewezen dat ze heeft geleefd
A Balada de Annie Leeflang
O diabo andou a cavalo de novo essa noite
Na cama quente da Annie Leeflang
Mas de manhã cedo ela esqueceu seu sonho
E fez pra si mesma uma xícara de chá
Ela vai com os olhos cinzentos de bicicleta
Pra algo
Que ela chama de trabalho, mas que não tem nada
A ver com ela ou com qualquer outra coisa
Embora seja disso que Annie vive
Ela passa o dia todo empacotando caixinhas
Com biscoitos, cinquenta em cada caixa
Que a fábrica já havia assado antes
Se não for rápido, alguém fica bravo
Ela pensa o dia todo em algo
Que gostaria de ser
Mas nada
Lhe vem à mente que o calor tem
Que pode fazê-la sentir que está viva
Assim, os anos vão se encadeando
Para Annie Sozinha Leeflang - na fábrica
E todo mundo é gentil com ela
Porque Annie ainda bate o recorde todo dia
E após o trabalho, ela pega sua bicicleta de novo
E vai pra casa
Onde nada
Ou ninguém a espera que se importe com Annie
E assim ela votou, trabalhou, rezou
Viveu uma vida inteira
E então Annie se aposentou
O diretor mesmo disse o quanto ela era boa
Ela ainda ganhou uma medalha de bronze
Havia vinte tipos de biscoitos nos pratos
O chefe de pessoal a chamou de uma raça extinta
E lá vai Annie Leeflang continuar vivendo
Ou o que quer que isso signifique, porque ela tinha
Às vezes a sensação de que havia esquecido algo
Embora não soubesse mais exatamente o que
Os biscoitos eram empacotados por máquinas
E Annie só sonha com sua bicicleta
Que quer voltar pra fábrica
E de algo
Que ela chama de vida, mas que não tem nada
A ver com ela ou com qualquer outra coisa
Embora esteja provado que ela viveu