Klaaglied
't Was een augustusmorgen, het gras lag vol met dauw
De zon kwam in de hemel, de hemel zelf was blauw
Ik zag een meisje zitten, ze huilde van verdriet
Ze zei: M'n bloed is bitter, m'n liefste is er niet
Ik blijf 't lot vervloeken, dat 't een Ier moest zijn
Die hem heeft neergeschoten, de allerliefste mijn
Zo sterk, zo groot was hij
Komt nooit meer terug bij mij
Lacht nooit meer tegen mij
En slaapt nooit meer met mij
O, was hij maar gesneuveld, verslagen in 't gevecht
Of tot ter dood veroordeeld, door 't Engelse gerecht
Nu is z'n naam bedorven, hij viel door Ierse hand
Hij is voor niets gestorven, hij stierf niet voor z'n land
O, was hij maar gevallen, geveld door Engels lood
Dat 't een vriend moest wezen, die hem z'n dood in schoot
Ik huiver van de kou
De dagen zijn zo grauw
Maar ik wacht hier op jou
Ik blijf altijd van jou
Zo sterk, zo groot was jij
Komt nooit meer t'rug bij mij
Lacht nooit meer tegen mij
En slaapt nooit meer met mij
Lamento
'Era uma manhã de agosto, o gramado estava cheio de orvalho
O sol subia no céu, o céu era azul
Eu vi uma menina sentada, ela chorava de tristeza
Ela disse: Meu sangue é amargo, meu amor não está aqui
Eu continuo amaldiçoando o destino, que tinha que ser um irlandês
Que o matou, o meu mais querido
Tão forte, tão grande ele era
Nunca mais voltará pra mim
Nunca mais sorrirá pra mim
E nunca mais vai dormir comigo
Oh, se ele tivesse caído, derrotado na batalha
Ou condenado à morte, pela justiça inglesa
Agora seu nome está manchado, ele caiu pelas mãos irlandesas
Ele morreu em vão, não morreu por seu país
Oh, se ele tivesse caído, abatido por uma bala inglesa
Que fosse um amigo, que lhe deu a morte
Eu tremo de frio
Os dias estão tão cinzentos
Mas eu espero por você aqui
Eu sempre vou te amar
Tão forte, tão grande você era
Nunca mais voltará pra mim
Nunca mais sorrirá pra mim
E nunca mais vai dormir comigo