Scott-Fitzgerald
O Zelda, onze liefde had zijn uur
Toen kwam de winter met zijn raven
As en sintels resten van ons vuur
Gras groeit over graven
De dagen waren lang en zomers
De jazzband speelde nieuw en wild
We leefden tot we niet meer konden
Slapen was voor dromers
Vrienden lachten in de steden
Geld en liefde waren overal goed
Champagne maakte de morgen zoet
Ons leven was een brandend heden
O Francis, onze liefde had zijn uur
Toen kwam de winter met zijn raven
As en sintels resten van ons vuur
Gras groeit over graven
Tranen om wat was
Scherven in het gras
Teren op 't verleden
Mensen die we meden
Harten die we braken
Schepen zonder baken
Geuren die vervlogen
Stemmen die vergingen
Nu eenzaam en gelaten
We hebben te hoog gemikt
We zijn lege honingraten
Al het zoet eruit gelikt
Dromen zijn gesleten
De woorden doorgeprikt
We zijn lege honingraten
Al het zoet eruit gelikt
O Zelda, onze liefde had zijn uur
Toen kwam de winter met zijn raven
As en sintels resten van ons vuur
Gras groeit over graven
Scott-Fitzgerald
Oh Zelda, nosso amor teve seu momento
Então veio o inverno com seus corvos
Cinzas e brasas são o que restou do nosso fogo
Grama cresce sobre os túmulos
Os dias eram longos e quentes
A banda de jazz tocava nova e selvagem
Vivemos até não podermos mais
Dormir era para sonhadores
Amigos riam nas cidades
Dinheiro e amor estavam por toda parte
Champanhe tornava a manhã doce
Nossa vida era um presente ardente
Oh Francis, nosso amor teve seu momento
Então veio o inverno com seus corvos
Cinzas e brasas são o que restou do nosso fogo
Grama cresce sobre os túmulos
Lágrimas pelo que foi
Cacos na grama
Padecendo no passado
Pessoas que evitamos
Corações que quebramos
Naves sem farol
Aromas que se foram
Vozes que se apagaram
Agora sozinhos e desolados
Miramos alto demais
Somos colmeias vazias
Todo o doce já foi sugado
Sonhos estão desgastados
As palavras furadas
Somos colmeias vazias
Todo o doce já foi sugado
Oh Zelda, nosso amor teve seu momento
Então veio o inverno com seus corvos
Cinzas e brasas são o que restou do nosso fogo
Grama cresce sobre os túmulos