Niemand
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Nooit een hand die streelt.
Nooit een mond die lacht.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Wie weet dat je leeft,
als niemand om je geeft.
Ik wil graag uitgaan.
En als anderen leven.
Maar ik ben bang in het gewoel.
Dan komt die angst en dat vreemd gevoel.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Wie weet dat je leeft,
als niemand om je geeft.
Ik wil een vrouw zijn,
die bij een man hoort.
Ik hoop maar steeds dat ik mijn naam,
opeens hoor fluisteren aan een raam.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Nooit een hand die streelt.
Nooit een mond die lacht.
Kom, kom toch bij mij.
Kom maak me nu blij.
kWeet hoe goed je leeft,
als iemand om je geeft.
Kom nu toch naar mij,
maak me jong en blij,
reik je hand die streelt,
kus mijn mond en lach…
Ninguém
Ninguém vem até mim.
Ninguém me faz feliz.
Nunca uma mão que acaricia.
Nunca uma boca que sorri.
Ninguém vem até mim.
Ninguém me faz feliz.
Quem sabe que você está vivo,
se ninguém se importa com você.
Eu quero sair.
E ver os outros vivendo.
Mas eu tenho medo da confusão.
Então vem aquele medo e essa sensação estranha.
Ninguém vem até mim.
Ninguém me faz feliz.
Quem sabe que você está vivo,
se ninguém se importa com você.
Eu quero ser uma mulher,
que pertence a um homem.
Só espero que eu ouça meu nome,
de repente sussurrado em uma janela.
Ninguém vem até mim.
Ninguém me faz feliz.
Nunca uma mão que acaricia.
Nunca uma boca que sorri.
Vem, vem aqui pra mim.
Vem me fazer feliz agora.
Você sabe como é bom viver,
se alguém se importa com você.
Vem agora pra mim,
me faça jovem e feliz,
estenda sua mão que acaricia,
beije minha boca e sorria…