Anna
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna, die kon van mijn haar mooie vlechten maken
Die links en rechts en zonder angst in de wereld staken
Ze heeft mijn jurken stijf gesteven
Heeft mijn knieen schoon geboend
Kouwe handen warm gewreven
Blauwe plekken weg gezoend
Met Anna, op mijn kleine klompen, hand in hand op pad
Nooit meer bang voor boze wolven
Omdat ik Anna had
Anna, toe, vertel nog wat
Anna, ga niet weg
Anna, als ik jou niet had
En als ik je nou zeg
Dat daarachter in de hoek
Vlak bij het gordijn
In het donker altijd iets beweegt
Waarvoor ik bang moet zijn
Anna, leg je dikke armen om mijn kinderlijf
Anna, toe, vertel nog wat
Toe nou Anna
Blijf
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Wat Anna's boerenblauwe ogen in het donker zagen
Dat waren de verhalen waar kinderen om vragen
Waar ze zoet door slapen gaan
Waardoor het spook verdwijnt
De engelen op wacht gaan staan
Totdat de zon weer schijnt
't Was Anna's boerenbonte liefde waar het hem in zat
Nooit meer bang voor boze wolven
Omdat ik Anna had
Anna, die is weggegaan
Op een dag in mei
Met Gerrit Harmsen meegegaan
En het hielp niet of ik zei
Dat daarachter in de hoek
Vlak bij het gordijn
In het donker altijd iets bewoog
Waarvoor ik bang moest zijn
En ik weet het zeker, Anna, dat spook daarachter bij 't gordijn
Heeft jarenlang z'n kans afwachtend
Gerrit Harmsen moeten zijn
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna trouwde Gerrit Harmsen op een warme zomerdag
En ik moest kleine bloemen strooien en dacht
Dat iedereen het zag
Hoe ik ze alleen liet vallen
Met handenvol aan Anna's kant
Op een pad van kleine bloemen
Verdween ze uit mijn kinderland
En Gerrit, stijf gearmd met Anna, plechtig door het middenpad
Was nooit meer bang voor boze wolven
Omdat hij Anna had
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna, die kon van mijn haar mooie vlechten maken
Die links en rechts en zonder angst in de wereld staken
Anna
Anna
Anna ria flores do chão
Anna, que cantava borboletas da boca
Anna, que fazia lindas tranças com meu cabelo
Que à esquerda e à direita, sem medo, se aventurava no mundo
Ela deixou meus vestidos bem passados
E limpou meus joelhos com carinho
Aqueceu minhas mãos frias
E beijou os machucados que eu tinha
Com Anna, nos meus tamancos, de mãos dadas pelo caminho
Nunca mais tive medo de lobos maus
Porque eu tinha a Anna
Anna, vai, conta mais um pouco
Anna, não vai embora
Anna, se eu não tivesse você
E se eu te disser agora
Que ali atrás, no canto
Perto da cortina
No escuro sempre algo se move
Que me faz sentir medo
Anna, envolve seu corpo forte em mim, criança
Anna, vai, conta mais um pouco
Vai, Anna
Fica
Anna ria flores do chão
Anna, que cantava borboletas da boca
O que os olhos azul-claros da Anna viam no escuro
Eram as histórias que as crianças perguntam
Que as fazem adormecer em paz
E assim o fantasma desaparece
Os anjos ficam de guarda
Até que o sol volte a brilhar
Era o amor colorido da Anna que trazia tudo isso
Nunca mais tive medo de lobos maus
Porque eu tinha a Anna
Anna, ela se foi
Em um dia de maio
Foi embora com Gerrit Harmsen
E não adiantou eu dizer
Que ali atrás, no canto
Perto da cortina
No escuro sempre algo se movia
Que me fazia sentir medo
E eu tenho certeza, Anna, que aquele fantasma atrás da cortina
Esperou anos a sua chance
E tinha que ser Gerrit Harmsen
Anna ria flores do chão
Anna, que cantava borboletas da boca
Anna se casou com Gerrit Harmsen em um dia quente de verão
E eu tive que jogar pequenas flores e pensei
Que todo mundo viu
Como eu as deixei cair sozinha
Com as mãos cheias ao lado da Anna
Em um caminho de pequenas flores
Ela desapareceu do meu mundo infantil
E Gerrit, de braços dados com Anna, solenemente pelo corredor
Nunca mais teve medo de lobos maus
Porque ele tinha a Anna
Anna ria flores do chão
Anna, que cantava borboletas da boca
Anna, que fazia lindas tranças com meu cabelo
Que à esquerda e à direita, sem medo, se aventurava no mundo
Anna