La de La Escuela
Tamos en un día cualquiera
Allá n'os años sesenta
Llevantastite tempranu
Tenís que dir pa la escuela
Pluma, tinteru y pizarru
Metíos n'una fardela
Son les nueve la mañana y vas pe la carretera
Tira el aire les castañes y cae alguna gotera
Abrió la puerte el maestru y entra tó la reciella quedaron to les madreñes debaxo la escalera
Había que santigüase al empezar la tarea
Y cuando pasen la llista alces la mano derecha "Presente y arriba España" dixisti de esa manera
No hai naide que traiga chándal
O cosa que se y paeza
Si no unos pantalonzucos
Con remiendos n'a culera
Y traes un puñau boliches
Metíes n'a faltriquera
Y cuando llega el recreu
Y no acabasti'l poblema
Llevaste unes molleyaes
Y estiráronte una oreya
Los ríos y les montañes
Nun te entren bien n'a mollera
De xugaores de futbol
Tienes la cabeza llena
Sabes les allineaciones
Hasta la del Pontevedra
Cuantes veces te dixeron
Que la pluma nun se apierta
Por calcar muncho esparnote
Y emborronasti la mesa
Fuiste pa casa y comisti
Les fabes con mucha priesa
Vienes goliendo a chorizu
Y rutiando la morciella
Ni pa llimpiar el focicu
Tuvisti tiempu siquiera
De tardi toca dibuxu
Que ye lo que más me presta
Con papel y un llapiceru
Pues pintar lo que tu quieras
Na Escola
Tamo em um dia qualquer
Lá nos anos sessenta
Você levantou cedo
Tem que ir pra escola
Caneta, tinta e caderno
Tudo numa mochilinha
São nove da manhã e você vai pela estrada
O vento leva as folhas e cai uma gota
O professor abriu a porta e entrou, toda a sala ficou em silêncio, ficaram todas as mães debaixo da escada
Era preciso se benzer ao começar a tarefa
E quando chamam a lista, levanta a mão direita "Presente e viva a Espanha" você disse dessa maneira
Não tem ninguém que venha de agasalho
Ou coisa que se pareça
Se não uns calçadinhos
Com remendos na bunda
E você traz um punhado de bolinhas
Colocadas na bolsinha
E quando chega o recreio
E você não terminou o problema
Levaram umas puxadas
E te esticaram a orelha
Os rios e as montanhas
Não entram bem na sua cabeça
De jogadores de futebol
Você tem a cabeça cheia
Sabe as escalações
Até a do Pontevedra
Quantas vezes te disseram
Que a caneta não se aperta
Por calcar muito, você borrava
E manchou a mesa
Você foi pra casa e comeu
As favas com muita pressa
Volta cheirando a linguiça
E roncando a morcela
Nem pra limpar o fogão
Você teve tempo sequer
De tarde toca desenho
Que é o que mais me agrada
Com papel e um lápis
Pra pintar o que você quiser