Het Meisje Van de Buren
Ik was haar beste maatje
Ze kwam altijd voor een praatje op haar fiets
Ik kan het nog niet geloven
'k Ben zo ondersteboven, ik wist van niets
Ze had een groot geheim waarvan zij m'n geen woord had gezegd
Want ze voelde zich door en door slecht
Er was een groot geheim waarover ze nooit had gesproken
Want haar hart was al heel lang gebroken
Het meisje van de buren, fietste in de late uren
Altijd vrolijk rond in de wijk
En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo mooi
Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalde
Zo mooi, zo jong en zo mooi
In haar brief heeft ze geschreven
Dat door mannen heel haar leven was verscheurd
Maar toch heeft ze nooit gepraat
Over wat toen 's avonds laat was gebeurd
Het was donker, het was koud
En ze sleurden haar plots van haar fiets
Haar noodkreet verdween in het niets
Ze had zo luid geschreeuwd
Maar ze hadden haar hart al vermoord
Voor iemand haar kreet had gehoord
Het meisje van de buren, fietste in de late uren
Altijd vrolijk rond in de wijk
En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo mooi
Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalde
Zo mooi, zo jong en zo mooi
Elke dag fietste ze vrolijk voorbij
En dan wuifde ze lachend naar mij
Maar nu staat haar fiets al een week aan de deur
Het meisje van de buren, fietste in de late uren
Altijd vrolijk rond in de wijk
En als ze naar me lachte was ze zo mooi, zo mooi
Met haar blonde haren, blauwe ogen die altijd straalde
Zo mooi, zo jong en zo mooi
Zo jong en zo mooi
Zo jong en zo mooi
Zo jong en zo mooi
A Menina do Vizinho
Eu era o melhor amigo dela
Ela sempre vinha pra conversar de bicicleta
Ainda não consigo acreditar
Estou tão chocado, não sabia de nada
Ela tinha um grande segredo que nunca me contou
Porque se sentia péssima por dentro
Havia um grande segredo que ela nunca mencionou
Porque seu coração já estava partido há muito tempo
A menina do vizinho, pedalava nas horas tardias
Sempre alegre pela vizinhança
E quando ela sorria pra mim, era tão linda, tão linda
Com seus cabelos loiros, olhos azuis que sempre brilhavam
Tão linda, tão jovem e tão linda
Na carta, ela escreveu
Que sua vida foi destruída por homens
Mas nunca falou
Sobre o que aconteceu naquela noite
Estava escuro, estava frio
E a puxaram de repente da bicicleta
Seu grito desapareceu no nada
Ela gritou tão alto
Mas já tinham matado seu coração
Antes que alguém ouvisse seu clamor
A menina do vizinho, pedalava nas horas tardias
Sempre alegre pela vizinhança
E quando ela sorria pra mim, era tão linda, tão linda
Com seus cabelos loiros, olhos azuis que sempre brilhavam
Tão linda, tão jovem e tão linda
Todo dia ela passava pedalando feliz
E então acenava sorrindo pra mim
Mas agora a bicicleta dela está parada na porta há uma semana
A menina do vizinho, pedalava nas horas tardias
Sempre alegre pela vizinhança
E quando ela sorria pra mim, era tão linda, tão linda
Com seus cabelos loiros, olhos azuis que sempre brilhavam
Tão linda, tão jovem e tão linda
Tão jovem e tão linda
Tão jovem e tão linda
Tão jovem e tão linda