Brief van een landbouwer aan zijn zoon
Mijn lieve zoon, j'hebt me geschreven
Nu j'achttien jaar geworden bent
Of ik j'een goede raad wou geven
Wat je moet worden beste vent
Dat 's voor je vader ongelogen
Een zware taak, een lastig ding
Illusies zijn zo gauw vervlogen
Het leven is zo zonderling
Als je gedwee je hoofd kunt bukken
Zal 't jou misschien nog wel eens lukken
Want o, de mensen zijn zo slecht
Die het hardst bedriegt heeft 't meeste recht
Jij moest de boerderij maar drijven
Daar kan je minstens eerlijk blijven
J'hebt een goed huis en lekker voer
Dus jongenlief, blijf jij maar boer
Mocht je de politiek soms lijen
Je krachten geven aan het land
Die taak is lang niet te benijen
Daartoe hoort sluwheid en verstand
De politiek is slechts een leugen
Z' is als een maalstroom, als een kolk
Want onder 't mom van 's lands belangen
Bedriegt men 't arme burgervolk
Ter wille van een Kamerzetel
Doet ze zo vurig en vermetel
En zitten z'eenmaal op de stoel
Is 't volk veel verder van het doel
Om steeds te huich'len en te liegen
Om met een glimlach te bedriegen
Dat 's voor een eerlijk mens een toer
Nee jongenlief, blijf jij maar boer
Of wil je geuren, wil je glimmen
Trekt jou misschien het leger aan
Dan zal je als je op wil klimmen
Beslist naar Indie moeten gaan
Jij kan je daar wel onderscheiden
Jij krijgt er vast het ridderkruis
Maar ik zie mijn kind na lange tijden
Misschien wel zonder armen thuis
Zou jij wel bloed kunnen vergieten
Zou jij een medemens neerschieten
Zou jij, trots alle deugd en moed
Je handen dompelen in bloed
Zou jij een mens de doodsteek geven
Die wellicht nooit iets heeft misdreven
Omdat je 't bij het vaandel zwoer
Nee jongenlief, blijf jij maar boer
'k Heb je mijn mening laten horen
'k Heb jou, mijn zoon, advies verleend
Je hoeft j' er heus niet aan te storen
Maar 'k ben je Vader, die het meent
Als alle vaders aandacht schonken
Om hunne zonen bij te staan
Waren er velen niet gezonken
Zag je geen stumper barrevoets gaan
Laat Amsterdam je nooit verlokken
Mijdt grote steden als de pokken
Ik weet, de lichtstroom trekt ons aan
Ofschoon w' erin ten onder gaan
Hoevelen zijn niet door dat leven
Vernietigd, in het slijk gebleven
't Gevaar ligt oov'ral op de loer
Nee jongenlief, blijf jij maar boer
Carta de um Agricultor para seu Filho
Meu querido filho, você me escreveu
Agora que você completou dezoito anos
Se eu poderia te dar um bom conselho
Sobre o que você deve ser, meu bom rapaz
Isso é, para seu pai, sem mentira
Uma tarefa pesada, um desafio difícil
Ilusões se vão tão rápido
A vida é tão estranha
Se você conseguir se curvar e se submeter
Talvez você ainda consiga algo
Porque, oh, as pessoas são tão ruins
Quem mais engana, tem mais direito
Você deveria cuidar da fazenda
Lá você pode ser pelo menos honesto
Você tem uma boa casa e comida boa
Então, meu querido, continue sendo agricultor
Se você às vezes se interessar pela política
Dando suas forças para o país
Essa tarefa não é nada invejável
Para isso, é preciso astúcia e inteligência
A política é apenas uma mentira
É como um redemoinho, como um vórtice
Porque sob o pretexto dos interesses do país
Enganam o pobre povo cidadão
Por causa de uma cadeira no parlamento
Fazem isso com tanta paixão e ousadia
E uma vez que estão na cadeira
O povo está muito mais longe do objetivo
Sempre hipocritizando e mentindo
Para enganar com um sorriso
Isso é um desafio para uma pessoa honesta
Não, meu querido, continue sendo agricultor
Ou você quer cheiros, quer brilhar
Talvez o exército te atraia
Então, se você quiser subir na vida
Com certeza terá que ir para a Índia
Você pode se destacar lá
Com certeza receberá a cruz de cavaleiro
Mas eu vejo meu filho, após muito tempo
Talvez volte para casa sem braços
Você conseguiria derramar sangue?
Você conseguiria atirar em um semelhante?
Você, que se orgulha de todas as virtudes e coragem
Mergulharia suas mãos em sangue?
Você daria a morte a alguém
Que talvez nunca tenha feito nada de errado
Porque você jurou isso na bandeira
Não, meu querido, continue sendo agricultor
Eu te dei minha opinião
Eu te dei, meu filho, um conselho
Você não precisa se incomodar com isso
Mas eu sou seu pai, que fala sério
Se todos os pais prestassem atenção
Para apoiar seus filhos
Muitos não teriam afundado
Você não veria um desgraçado andar descalço
Que Amsterdã nunca te seduza
Evite grandes cidades como a peste
Eu sei, a luz nos atrai
Embora nos afundemos nela
Quantos não foram destruídos por essa vida
Ficando perdidos na lama
O perigo está sempre à espreita
Não, meu querido, continue sendo agricultor