Hein de Bruin
De stoker, Hein de Bruin
Die had een stukkie tuin
Zoo'n volkstuintje, met kool en anjelieren
Eens groef hij in de grond
Toen hij een muntje vond
Een geldstuk uit den tijd der Batavieren
Hein dacht direct: "Ik ga
Naar Madame Sylvia
Hier leit beslist een schat, mijn kans staat prachtig!"
En toen de slaapster sliep
Toen zei ze: "Graaf maar diep
Ik krijg van u de somma van drie-tachtig!"
En Hein groef stiekum iederen nacht
Maar 't nieuws vloog naar de Lindengracht
En heb je 't al gehoord van Hein de Bruin?
O, wat griezelig!
Die graaft bij nacht en ontij in zijn tuin
O, wat griezelig!
Als ieder slaapt, dan zie je Hein
Wroeten in de maneschijn
Dat kan geen zuiv're koffie zijn
Dat gepruts van Oome Hein
Hein werd door heel de buurt
Wantrouwig nagegluurd
Zijn nacht'lijke doen bracht tongen aan het roeren
Ze zwierven om het gat
Dat Hein gegraven had
Of lagen achter 'n struik naar hem te loeren
Wie naar z'n volkstuin ging
Nam ter beveiliging
Het broodmes mee, als was daar wat te vreezen
Als Hein een pakje droeg
Dan zei men luid genoeg:
"Dat zal wel weer een kinderlijkie wezen!"
Men smoesde zoo maar op de gis:
"Bepaald artikel zoveel bis"
En heb je 't al gehoord van Hein de Bruin?
O, wat griezelig!
Die graaft bij nacht en ontij in zijn tuin
O, wat griezelig!
Als ieder slaapt, dan zie je Hein
Wroeten in de maneschijn
Dat kan geen zuiv're koffie zijn
Dat gepruts van Oome Hein
De fantasie ging voort
Men kwam van kindermoord
Geleidelijk op meer volwassen dooien
Men kwam tot dit besluit:
Hij gaat met meissies uit
Om ze na afloop in die kuil te gooien
Toen, op een nacht bij een
Kreet eensklaps tante Leen:
"Waar zou mijn dochter blijven. O, verbeeld je!
Ze zei vanavond: "Moe
'k Ga naar Tuschinski toe"
Ik zoek me gek en nergens zie ik Neeltje!"
De melkboer roep: "Direct naar Hein!
Dit zal zijn laatste lustmoord zijn!"
En heb je 't al gehoord van Hein de Bruin?
O, wat griezelig!
Die graaft bij nacht en ontij in zijn tuin
O, wat griezelig!
Als ieder slaapt, dan zie je Hein
Wroeten in de maneschijn
Dat kan geen zuiv're koffie zijn
Dat gepruts van Oome Hein
Hein groef bedaard naar goud
Toen eensklaps een stuk hout
Hem velde, en een stem riep: "Maagdenrover!
Je schurkenspel is uit
Graaf op je laatste bruid!
Geef de restanten van het meissie over!"
De slager trok zijn mes
De melkboer greep een flesch
Heins uiterlijk werd lichteliik geschonden
Toen eind'lijk het schlemiel
Dan van zijn stokke viel
Kwam plots de tijding: "Neeltje is gevonden!"
Toen Hein ter plaatse gaf de geest
Zei men: " 't Is een abuis geweest!"
En heb je 't al gehoord van Hein de Bruin?
O, wat griezelig!
Die graaft bij nacht en ontij in zijn tuin
O, wat griezelig!
Als ieder slaapt, dan zie je Hein
Wroeten in de maneschijn
Dat kan geen zuiv're koffie zijn
Dat gepruts van Oome Hein
Hein de Bruin
O estorvo, Hein de Bruin
Ele tinha um pedacinho de jardim
Um desses jardins comunitários, com repolho e cravos
Um dia ele cavou no chão
Quando encontrou uma moedinha
Uma moeda da época dos Batávios
Hein pensou na hora: "Vou
Pra Madame Sylvia
Aqui com certeza tem um tesouro, minha chance tá ótima!"
E quando a sonhadora dormia
Ela disse: "Cave bem fundo
Eu quero de você a soma de oitenta!"
E Hein cavava escondido toda noite
Mas a notícia voou até a Lindengracht
E você já ouviu falar do Hein de Bruin?
Oh, que medo!
Ele cava de noite e a qualquer hora no seu jardim
Oh, que medo!
Quando todo mundo dorme, você vê o Hein
Cavando sob a luz da lua
Isso não pode ser café puro
Esse trabalho do Tio Hein
Hein era observado com desconfiança
Por toda a vizinhança
O que ele fazia à noite fazia a língua solta
Eles vagavam em volta do buraco
Que Hein tinha cavado
Ou se escondiam atrás de um arbusto pra espiar
Quem ia ao seu jardim
Levava como proteção
A faca de pão, como se houvesse algo a temer
Se Hein carregava um pacote
Diziam alto o suficiente:
"Deve ser mais uma criança!"
Ficavam inventando histórias:
"Certamente é algo suspeito"
E você já ouviu falar do Hein de Bruin?
Oh, que medo!
Ele cava de noite e a qualquer hora no seu jardim
Oh, que medo!
Quando todo mundo dorme, você vê o Hein
Cavando sob a luz da lua
Isso não pode ser café puro
Esse trabalho do Tio Hein
A fantasia continuou
Falaram até de assassinato infantil
Gradualmente, as coisas ficaram mais sérias
Chegaram a essa conclusão:
Ele sai com as meninas
Pra depois jogá-las naquele buraco
Então, numa noite, de repente
Gritou a tia Leen:
"Onde minha filha está? Oh, imagina!
Ela disse esta noite: "Mãe
Vou ao Tuschinski"
Estou ficando louca e não vejo a Neeltje em lugar nenhum!"
O leiteiro gritou: "Direto pro Hein!
Esse será seu último crime!"
E você já ouviu falar do Hein de Bruin?
Oh, que medo!
Ele cava de noite e a qualquer hora no seu jardim
Oh, que medo!
Quando todo mundo dorme, você vê o Hein
Cavando sob a luz da lua
Isso não pode ser café puro
Esse trabalho do Tio Hein
Hein cavava tranquilo em busca de ouro
Quando de repente um pedaço de madeira
O derrubou, e uma voz gritou: "Ladrão de virgens!
Seu jogo de vilão acabou
Cave sua última noiva!
Entregue os restos da menina!"
O açougueiro puxou sua faca
O leiteiro pegou uma garrafa
A aparência de Hein ficou completamente arruinada
Quando finalmente o coitado
Caiu de seu bastão
Veio a notícia: "Neeltje foi encontrada!"
Então, quando Hein deu seu último suspiro
Disseram: "Foi um engano!"
E você já ouviu falar do Hein de Bruin?
Oh, que medo!
Ele cava de noite e a qualquer hora no seu jardim
Oh, que medo!
Quando todo mundo dorme, você vê o Hein
Cavando sob a luz da lua
Isso não pode ser café puro
Esse trabalho do Tio Hein