Restanten
Ik mag weleens graag in een warenhuis dwalen
Zo'n uitverkoop is interessant
De prachtigste dingen gaan weg voor een koopje
Want plots zijn ze niet meer courant
De aardigste hoedjes, charmante japonnen
Waar vrouwen heur nachtrust voor geven
De mode verandert en waardeloos zijn ze
Sic transit de glorie van het leven
Het is uitverkoop in het warenhuis
Restanten, restanten
Het mooiste smijt men op een hoop
Wie het neemt, die heeft het spotgoedkoop
Waar blijven nou de klanten?
Restanten
Eens was er een deugdzame vrouw in de mode
Die hield van haar man, en haar huis
Die wist nog een moeder te zijn voor haar kinderen
En gaf hun een veilig tehuis
Maar nu prefereert men de cocktail-garconnes
Die vloeken als kerels en roken
En minachtend neerzien op vrouwen, wier handen
Nog rood zijn van werken en koken
De wereld is een warenhuis
Restanten, restanten
De laatste serieuze vrouw
De laatste moeder goed en trouw
Vindt amper een paar klanten
Restanten
Eens was er een tijd dat de kunst ons een weg was
Naar alles wat mooi was, en goed
De tijd dat Orelio ons kon ontroeren
En Bouwmeesters kunstenaarsbloed
Nu vindt men de Sweethearts met tandborstelknevels
De kwijnende juffrouwtjes beter
De hypermoderne confectieartiesten
De kunst van een dollar de meter
De wereld is een warenhuis
Restanten, restanten
Griet Garbo krijgt een half miljoen
De ware kunst slaapt in het plantsoen
Tussen de bajesklanten
Restanten
Wij voelen ons superieure verschijnsels
Volmaakt bijna, in onze waan
Maar al wat wij doen, hebben oeroude volkeren
Voor eeuwen al beter gedaan
Straks komt de planeet met een andere in botsing
En vliegt er uiteen, tot atomen
En wij zijn verdwenen, maar in het universum
Zal daar wel geen drama van komen
Het is uitverkoop in het warenhuis
Restanten, restanten
Wij horen bij de laatste hoop
's Levens laatste uitverkoop
Wat zijn wij? Wij pedanten?
Restanten
Restos
Eu gosto de vagar por um armazém
Uma liquidação é interessante
As coisas mais lindas vão embora por um precinho
Porque de repente não estão mais na moda
Os chapéus mais legais, vestidos charmosos
Onde as mulheres dão a noite de sono
A moda muda e eles não valem nada
Sic transit a glória da vida
É liquidação no armazém
Restos, restos
O mais bonito é jogado em um monte
Quem pegar, leva por um preço de banana
Onde estão os clientes?
Restos
Uma vez havia uma mulher virtuosa na moda
Que amava seu homem e sua casa
Que ainda sabia ser mãe para seus filhos
E lhes dava um lar seguro
Mas agora preferem as garçonetes de coquetel
Que xingam como homens e fumam
E olham com desprezo para as mulheres, cujas mãos
Ainda estão vermelhas de trabalhar e cozinhar
O mundo é um armazém
Restos, restos
A última mulher séria
A última mãe boa e fiel
Mal encontra alguns clientes
Restos
Uma vez houve um tempo em que a arte nos mostrava um caminho
Para tudo que era bonito e bom
O tempo em que Orelio nos emocionava
E Bouwmeester tinha sangue de artista
Agora se busca as Sweethearts com bigodes de escova de dente
As professorinhas murchas são melhores
Os artistas de confecção hiper modernos
A arte a um dólar o metro
O mundo é um armazém
Restos, restos
Griet Garbo ganha meio milhão
A verdadeira arte dorme no parque
Entre os clientes da prisão
Restos
Nós nos sentimos fenômenos superiores
Quase perfeitos, em nossa ilusão
Mas tudo que fazemos, povos antigos
Fizeram melhor há séculos
Logo o planeta colidirá com outro
E se despedaçará em átomos
E nós teremos desaparecido, mas no universo
Não haverá drama por isso
É liquidação no armazém
Restos, restos
Nós fazemos parte da última esperança
A última liquidação da vida
O que somos? Nós, pedantes?
Restos