Het Winkeltje
Ik herinner mij een winkel in een Amsterdamse straat
Waar de hele etalage vol met handwerk spullen staat
En een lieve oude dame heel fragiel en heel precieus
Maakt uit al haar kleine laatjes telkens weer de juiste keus
Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Na een jaar of wat kwam ik daar heel toevallig weer voorbij
En ik dacht ik mis een knoopje aan die blauwe jas van mij
Dus ik ging meteen naar binnen waar het dametje weer stond
En ik was niet eens verbaasd dat zij precies zo'n knoopje vond
Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Kort geleden kwam ik weer eens door die Amsterdamse straat
En ik dacht kom ik ga kijken of die winkel nog bestaat
Maar de hele etalage was ontluisterd, kaal en leeg
Slechts van binnen op de ruiten hier en daar een witte veeg
En ik proefde daarom des te meer
Weer die echte ouderwetse sfeer
Toen het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Vlak daar naast was een cafeetje met de ingang aan de gracht
En ik vroeg is die mevrouw soms naar een rusthuis toe gebracht
Maar men zei die wordt begraven morgenochtend in Oostzaan
En daar ben ik toen heel stilletjes alleen naar toe gegaan
Er was niemand aan de groeve die iets zei
Alleen de dienaar keek wat aarzelend naar mij
Maar de kist lag vol lavendel uitgestrooid met gulle hand
En natuurlijk meer dan honderd kleuren band
A Loja
Eu me lembro de uma loja em uma rua de Amsterdã
Onde a vitrine estava cheia de coisas de artesanato
E uma velhinha, tão frágil e tão preciosa
Escolhia sempre a opção certa de todos os seus pequenos gaveteiros
Lojas assim quase não existem mais
Com aquele clima de antigamente
Pois o cheiro de lavanda pairava entre rendas e tecidos velhos
Mil botões e mais de cem cores de fitas
Depois de um tempo, passei por lá de novo por acaso
E pensei que estava faltando um botão na minha jaqueta azul
Então entrei na loja onde a velhinha estava de novo
E não fiquei nem um pouco surpreso que ela encontrou exatamente aquele botão
Lojas assim quase não existem mais
Com aquele clima de antigamente
Pois o cheiro de lavanda pairava entre rendas e tecidos velhos
Mil botões e mais de cem cores de fitas
Recentemente, passei de novo por aquela rua de Amsterdã
E pensei em ver se a loja ainda existia
Mas a vitrine estava desolada, vazia e sem vida
Apenas algumas manchas brancas nas janelas aqui e ali
E por isso eu senti ainda mais
Aquele clima de antigamente
Quando o cheiro de lavanda pairava entre rendas e tecidos velhos
Mil botões e mais de cem cores de fitas
Logo ao lado havia um café com entrada para o canal
E perguntei se a senhora tinha sido levada para um asilo
Mas disseram que ela seria enterrada amanhã de manhã em Oostzaan
E então fui lá, bem quietinho, sozinho
Não havia ninguém no sepulcro que dissesse algo
Apenas o sacerdote olhou para mim com um pouco de hesitação
Mas o caixão estava cheio de lavanda espalhada generosamente
E, claro, mais de cem cores de fitas.