Uhrilehto
Raivatuna metsässä on vanha uhrilehto
Caveen polku johdattaa ja tuomien tuoksussa
Yks on taimi taimimatta se on puu jumalan
Juurtumatta juuret ovat tammen suuret jalat
Kivipaadet hakkaa hongat toisiin kolisee
Alkaa sade huuhtomaan lehvät puhtaiksi nuolee
Varvut nousee silmissäni kohti taivasta
Vaaroiksi taimet kasvaa puro solisee ja laulaa
Kuusen kannon kainalossa lohkareita seisoo
Raakkuu varis vainiolla silmät huomaa liikkeen
Juoksee jalat pikkuruiset kohti meren rantaa
Usva peittää saalistajan punahiset hampaat
Sumu seuraa saaren rantaa pöllöt uneksii
Piirissä kehän keskellä karhu talvehtii
Suudelmansa kylmän mulle tarjoo kuolema
Antaa mulle kätensä on aina tukena
Sammalmatto polut peittää tieltä askel eksyy
Katse kaipaa kaitsijata saattaa uhrilehtoon
Ken voi olla kuulematta metsän vienon kutsun
Kulkijalle kuolevalle tarjoaa se kehdon
Unta valvoo uhrilehdon
Santuário Antigo
Na floresta sagrada está um velho santuário
O caminho da caverna guia e o cheiro dos espinheiros
Uma é a muda, sem raiz, é a árvore de Deus
Sem enraizar, as raízes são os grandes pés do carvalho
As pedras batem, os pinheiros se chocam, ecoa
Começa a chuva a lavar as folhas, limpa e lambe
Os brotos sobem diante de mim em direção ao céu
Os brotos crescem como perigos, o riacho murmura e canta
No tronco do abeto, pedras se erguem
O corvo grasna no campo, os olhos percebem o movimento
Corre com as perninhas pequenas em direção à beira do mar
A névoa cobre os dentes vermelhos do predador
A neblina segue a costa da ilha, as corujas sonham
No círculo, no centro, o urso hiberna
A morte me oferece seu beijo frio
Estende a mão para mim, sempre me apoiando
O tapete de musgo cobre os caminhos, o passo se perde
O olhar anseia por um guardião que leve ao santuário
Quem pode ignorar o suave chamado da floresta?
Para o viajante moribundo, ela oferece um berço
O sonho vigia o santuário antigo