395px

Teu Nome, Amarante

Luar na Lubre

Teu Nome, Amarante

Abre a porta vella
Da casa dos seus pais, e
Tórnalle as xanelas
E lava as mans no balde

Da unha volta á aldea
Chamábase Amarante.
No amencer só quedan
O nome e a soidade.

Meu namorado vai no río
Buscando a neve.
Meu namorado vai no río
Calmar a sede.

Lembrou as trabes de ouro
De cando nena.
E ergueu as grades altas
Onde caeran.

Marcharon todos de alí,
O tempo e a terra,
Pero a palabra estaba
No seu lugar.

E lousou con laxes novas a aira
E limpou de broza as viñas,
E inventoulle outra historia a Amarante
Para contar a unha meniña.

Abre a porta vella
da casa dos seus pais, e
tórnalle as xanelas
e lava as maos no balde.

Da unha volta á aldea,
Chamábase Amarante,
Pampanos, videiras,
Obradoiros e rapaces.

Meu namorado, vira o río
E calma a sede, si.
Meu namorado, vira o río
E volta a verme.

Béixanse as fronteiras
Nas casas do arrabalde,
Cantas as xanelas
O viño e os amantes

Fálalle aos sen terra
Do dereito a ocuparen
Barrios para a vida,
Palabras para a verdade.

E asi foi que esperou polos vivos
A lenda de Amarente.
E así foi que aguantou dos camiños
Teu nome, Amarante.

Teu Nome, Amarante

Abre a porta velha
Da casa dos seus pais, e
Volta as janelas
E lava as mãos no balde

Dá uma volta pela aldeia
Chamava-se Amarante.
No amanhecer só ficam
O nome e a solidão.

Meu namorado vai no rio
Buscando a neve.
Meu namorado vai no rio
Pra matar a sede.

Lembrou das traves de ouro
De quando era criança.
E ergueu as grades altas
Onde caíram.

Foram embora todos de lá,
O tempo e a terra,
Mas a palavra ficou
No seu lugar.

E cobriu com lajes novas a eira
E limpou de mato as vinhas,
E inventou outra história pra Amarante
Pra contar a uma menininha.

Abre a porta velha
Da casa dos seus pais, e
Volta as janelas
E lava as mãos no balde.

Dá uma volta pela aldeia,
Chamava-se Amarante,
Pampas, videiras,
Oficinas e garotos.

Meu namorado, olha o rio
E mata a sede, sim.
Meu namorado, olha o rio
E volta a me ver.

Beijam-se as fronteiras
Nas casas do subúrbio,
Quantas as janelas
O vinho e os amantes.

Fala aos sem-terra
Do direito a ocuparem
Bairros pra vida,
Palavras pra verdade.

E assim foi que esperou pelos vivos
A lenda de Amarante.
E assim foi que aguentou dos caminhos
Teu nome, Amarante.

Composição: Bieito Romero, Xabier Cordal, Xabier Cordal Fustes, Patxi Bermudez, Luar Na Lubre, Javier Ferreiro, Luar Na Lubre, Luar Na Lubre