Vendémiaire
Jak byla nádherná ta Paříž zářijová
Každou noc měnila se ve vinohrad z révy
A line se jas na město s jeho břehy Seiny
Dlouho jsem naslouchal jak Paříží už spící
Se rozléhá ten zpěv - křik vše burcující
My mužná města kde zpívají nenasytní
Kovoví svědci našich svatých továren
Vendémiaire
Měsíc se tancem vína vpíjí
Tvou žízeň ukojí Paříží když se tmí nebesa
Oblaka plná hladových těl
Na našich vinicích už končí vinobraní
Ta zrna protáhlá jakoby k umírání
Chutnají po krvi po soli po zemi
Vendémiaire
Měsíc se tancem vína vpíjí
Mladý plavec smál se mezi břehy
Ženy ten útěk provázely plačtivými zpěvy
Vendémiaire
Měsíc se tancem vína vpíjí
V pěkných domcích všichni moji vinaři
Když světlo od hladin se večer odráží
Vendémiaire
Vendémiaire
Como era linda aquela Paris brilhante
Toda noite se transformava em vinhedo de uvas
Uma linha se ilumina na cidade com suas margens do Sena
Por muito tempo escutei como Paris já adormecida
Se espalha aquele canto - grito que tudo agita
Nossos homens, talvez, onde cantam os insaciáveis
Testemunhas de metal de nossas fábricas sagradas
Vendémiaire
O mês se embriaga com a dança do vinho
Sua sede é saciada por Paris quando escurecem os céus
Nuvens cheias de corpos famintos
Em nossos vinhedos já termina a colheita
Os grãos alongados como se fossem para morrer
Tem gosto de sangue, de sal, de terra
Vendémiaire
O mês se embriaga com a dança do vinho
Um jovem marinheiro ria entre as margens
As mulheres acompanhavam a fuga com cantos tristes
Vendémiaire
O mês se embriaga com a dança do vinho
Nas lindas casas, todos os meus vinicultores
Quando a luz da superfície se reflete ao anoitecer
Vendémiaire