Dampen Uit Een Ondiep Graf
Dampen uit een ondiep graf
verwaaien met het bladergruis
De frisse wind streelt
en speelt met de schaduwen
Woudreuzen morren
over de troep aan hun voeten
Dampen uit een ondiep graf
verwaaien mijn geuheugen
glanzend zwart en gevleugeld
zo oud als de wereld
Langzaam
doorkruipen Braamscheuten
waar eens ogen zaten
Dampen uit een ondiep graf
stijgen naar de sparretoppen
naar waar de regen woont
En als de nacht mist brengt
proef ik de aarde in mijn mond
zo vertrouwd
Waar eens alles begon
klinken nu houten klanken
wortelgepiep en groen geruis
zo vertrouwd...
Vapor de um Túmulo Raso
Vapor de um túmulo raso
se dispersa com as folhas secas
A brisa fresca acaricia
e brinca com as sombras
Gigantes da floresta murmuram
sobre a bagunça aos seus pés
Vapor de um túmulo raso
dispersam minhas memórias
brilhantes, negras e aladas
tão antigas quanto o mundo
Devagar
brotam os brotos de amora
onde antes havia olhos
Vapor de um túmulo raso
sobem até as copas dos pinheiros
para onde a chuva habita
E quando a noite traz a névoa
sinto a terra na minha boca
tão familiar
Onde tudo começou
agora ecoam sons de madeira
chiados de raízes e murmúrios verdes
tão familiar...