395px

Vestido Azul

Lzy

Niebieska Sukienka

To byla wczesna jesien
A moze byla pozna
Jesiennych deszczowych dni
I tak przeciez nikt nie rozroznia
Zamykam oczy i spuszczam glowe
Gdy widze ciebie przypadkiem
Gdy jestem w miejscach gdy bylismy razem
Przystaje i placze ukradkiem

Tak widzialam ja
Jesiennym wieczorem pod twym parasolem
W niebieskiej sukience
Nie trzeba mi wiecej
Tak widzialam ja
Na twoich kolanach siedziala do rana
W twoich ramionach
Tak slodko wtulona

I coz mi pozostalo
Z twoich wielkich
Malych slow
Jesiennych obietnic ze
Nie znikniesz
Nigdy z moich snow
I ciagle probuje zapomniec o wszystkim
Gdy pale twe fotografie
Gdy jestem w miejscach gdy bylismy razem
Przystaje i placze ukradkiem

Tak widzialam cie
I chcialam bez slowa cie znow pocalowac
Lecz w twoje ramiona
Wtulila sie ona
Tak widzialam was
I zrozumialam ze milosc przegrala
Zostaly wspomnienia
Nie bede nic zmieniac

A jednak, a jednak wciaz wierze.

Vestido Azul

Era um começo de outono
Ou talvez um final
De dias chuvosos de outono
E afinal, ninguém percebe
Fecho os olhos e abaixo a cabeça
Quando te vejo por acaso
Quando estou em lugares onde estivemos juntos
Eu paro e choro escondido

Assim eu a vi
Num outono à noite sob seu guarda-chuva
Com um vestido azul
Não preciso de mais nada
Assim eu a vi
Sentada em seu colo até de manhã
Em seus braços
Tão doce e aconchegada

E o que me restou
Das suas grandes
Pequenas palavras
Das promessas de outono que
Você não vai sumir
Nunca dos meus sonhos
E continuo tentando esquecer de tudo
Quando queimo suas fotos
Quando estou em lugares onde estivemos juntos
Eu paro e choro escondido

Assim eu te vi
E queria te beijar de novo sem palavras
Mas em seus braços
Ela se aconchegou
Assim eu os vi
E percebi que o amor perdeu
Restaram as memórias
Não vou mudar nada

E ainda assim, ainda assim eu acredito.

Composição: