Ze Huilt Maar Ze Lacht
Ze zit hier alleen in de trein en ze duikt in haar jas
En kijkt uit het raam en ze vraagt zich af
Hoe zou het voelen jezelf te zijn
Want soms doet het pijn als ze huilt maar ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Ze loopt door een wereld die niet aardig voelt
Onbedoeld zegt ze dingen die iedereen altijd zegt
Want nooit gaat het slecht, altijd okay
En ze lult met ze mee, en ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los
Ze voelt zich alleen als ze loopt in de stad
En ze kijkt in het raam, ziet een ander daar staan
En ze weet wie het is, maar ze wil haar niet zijn
En gaat door met de schijn
En ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Wat als ze morgen besluit niet te schuilen
Haar betere ik voor haar ware gezicht te ruilen
Zullen de vrienden die zij wil vertrouwen
Nog steeds van haar houden?
Als ze huilt, als ze huilt en niet lacht
En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los
Ze laat het los
Ze laat het los
Ah, ah, ze laat het los
Ik zit hier alleen in de trein en duik in mijn jas
En kijk uit het raam en ik vraag me af
Hoe zou het voelen mezelf te zijn?
Want soms doet het pijn als ik huil
Maar ik lach
Ela Chora Mas Ela Sorri
Ela está aqui sozinha no trem e se encolhe no casaco
E olha pela janela e se pergunta
Como seria ser ela mesma?
Porque às vezes dói, quando ela chora, mas sorri
Ela chora, mas sorri
Ela caminha por um mundo que não parece gentil
Sem querer, diz coisas que todo mundo sempre diz
Porque nunca vai mal, sempre tá tudo bem
E ela acompanha a conversa, e sorri
Ela chora, mas sorri
E agora, ela deixa pra lá
E agora, ela deixa pra lá
Ela se sente sozinha quando anda pela cidade
E olha na vitrine, vê outra pessoa parada ali
E ela sabe quem é, mas não quer ser ela
E continua fingindo
E sorri
Ela chora, mas sorri
E se amanhã ela decidir não se esconder mais
Trocar seu eu melhorado pelo seu verdadeiro rosto
Será que os amigos em quem ela quer confiar
Ainda vão amá-la?
Se ela chorar, se ela chorar e não sorrir?
E agora, ela deixa pra lá
E agora, ela deixa pra lá
Ela deixa pra lá
Ela deixa pra lá
Ah, ah, ela deixa pra lá
Estou aqui sozinho no trem e me encolho no casaco
E olho pela janela e me pergunto
Como seria ser eu mesmo?
Porque às vezes dói quando eu choro
Mas eu sorrio
Composição: Maan / Stefan Van Leijsen / Sasha Rangas / Catalina Schweighauser / Jan Tekstra