Uitschot
Uit naam van land en meerderheid
Uitschot wordt de les gelezen
Hun verrotte plaats gewezen
Verplicht tot werk en dankbaarheid
Deze ballast, die de beschaving remt
Leeft nog steeds dankzij de wet die ze met voeten treedt
Zonder regels, vloeide het bloed allang
Met zoveel angst, is geweld nooit ver weg
Waarop wacht men, wat belet ze, wat belet ze toch?!
Het uur der wrake komt nog wel
Niet spontaan, maar op bevel
Om eigenrichting te voorkomen
Vervult de staat de zoete dromen
Kansloos valt de minderheid
Het was een ongelijke strijd
Een overwinning zonder glorie
Knaagt aan de tevredenheid
Want het uitschot, het was een godsgeschenk
Wat moet een arme, zwakke, lafaard zonder hen
Zonder brenger van schuld en zonde
Alleen en naakt, nog verloren in het paradijs
Escória
Em nome da terra e da maioria
A escória recebe a lição
Seu lugar podre é mostrado
Obrigados a trabalhar e a agradecer
Esse fardo, que atrasa a civilização
Ainda vive graças à lei que pisoteiam
Sem regras, o sangue já teria jorrado
Com tanto medo, a violência nunca está longe
O que estão esperando, o que os impede, o que os impede afinal?!
A hora da vingança ainda vai chegar
Não de forma espontânea, mas por ordem
Para evitar a justiça com as próprias mãos
O estado realiza os doces sonhos
Sem chance, a minoria cai
Foi uma luta desigual
Uma vitória sem glória
Corrói a satisfação
Porque a escória, foi um presente de Deus
O que deve um pobre, fraco, covarde sem eles
Sem o portador da culpa e do pecado
Sozinho e nu, ainda perdido no paraíso