Al Word Ik Honderd
Grauw verlopen mensen lopen langzaam om zich heenze kennen geen verlangen dat met de avondzon verdween
Met bloeddoorlopen ogen en een bleekwit aangezicht
Schuifelen ze langzaam en vermijden steeds het licht
Angstig voor de wolven vermijden ze het bos
Vrezend voor hun leven, want de wolven lopen los
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de nacht
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
Ze vorderen maar langzaam, 't lijkt een eindeloze reis
Onwetend waar ze heengaan, was 't maar richting paradijs
Hoor die grauwe klank, dit is het ritme van de nacht
Al mens misschien aanbeden, als slaaf zeker verracht
De wortels van hun leven werden grofweg uitgerukt
Ze moeten nu wel doorgaan, want hun ziel werd platgedrukt
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de nacht
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
Dan komt er plots een einde aan die dodelijke tocht
Het einde van het lijden van dit menselijke gewrocht
De kilte van de kogels die plotseling weerklonken
Verloste hen van tranen waarin ze stuk voor stuk verdronken
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de nacht
Al word ik honderd ik snap er niets van
Dit is het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
Het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
Het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
Het ritme van de dodendans
Het ritme van de nacht
O Ritmo da Noite
Pessoas cinzentas andam devagar, sem saber onde estão
Sem desejos que se foram com o pôr do sol
Com os olhos vermelhos e o rosto pálido
Caminham lentamente, sempre evitando a luz
Com medo dos lobos, fogem da floresta
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da noite
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da dança da morte
O ritmo da noite
Eles avançam devagar, parece uma viagem sem fim
Sem saber pra onde vão, que fosse rumo ao paraíso
Ouça esse som sombrio, esse é o ritmo da noite
Talvez humanos sejam adorados, mas como escravos, desprezados
As raízes de suas vidas foram brutalmente arrancadas
Agora precisam seguir em frente, pois suas almas foram esmagadas
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da noite
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da dança da morte
O ritmo da noite
Então, de repente, chega ao fim essa jornada mortal
O fim do sofrimento dessa criação humana
O frio das balas que de repente ecoaram
Os libertou das lágrimas em que afundaram
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da noite
Mesmo que eu viva cem anos, não entendo nada
Esse é o ritmo da dança da morte
O ritmo da noite
O ritmo da dança da morte
O ritmo da noite
O ritmo da dança da morte
O ritmo da noite
O ritmo da dança da morte
O ritmo da noite