Ne Köy Olur Benden Ne Kasaba
Kim demişse iki gönül bir olunca
Samanlık seyranmış birde ban sorsa
El kızı doyar çavdar ekmeğiyle
Babası büyütmüş baklava börekle
Geriye ne kaldı bir kuru sevdayla
Ne köy olur benden ne de kasaba
Gerçekler yaşam gibi ağır ağır önümden geçiyor
Yine de merhaba
Bir yaşam gerçek gibi ağır ağır sonuna geliyor
Son bir merhaba
Que Vila Sou Eu, Que Cidade
Quem disse que dois corações se unem
É só um monte de palha, se me perguntar
A filha dos outros se satisfaz com pão de centeio
O pai dela a criou com doce e esfiha
O que sobrou é só um amor seco
Nem vila eu sou, nem cidade
As verdades passam devagar, como a vida, na minha frente
Ainda assim, olá
Uma vida real vai chegando ao fim, devagar
Um último olá