Mentiras de Amor
Nuestra dicha fue un dulce sueño,
Placer fugaz;
Que tan sólo duró un momento...
Y nada más;
Que ha dejado sangrar la pena
Mi corazón;
En el alma ilusiones muertas
Y un gran dolor.
Mentías cruel al jurar
Loca pasión;
Mentías cruel al besar
Con emoción;
Y hasta al llorar
Con dolor,
Por el temor
Que te olvidara... ¡mentías!
¿pero por qué?... nuestro amor,
¿quiso morir
Porque no pudo vivir
Sin tu calor?...
Sólo hoy sé que tú finjías,
Matando mi ilusión
Con tu traición.
Tras la máscara de pureza
Y de candor;
Tras la dulce mirada plena
De turbación;
¡cuánto engaño guardabas, mientras
Creía en ti!...
Y soñaba en la dicha eterna
Y en ser feliz.
Mentiras de Amor
Nossa felicidade foi um doce sonho,
Prazer passageiro;
Que durou só um momento...
E nada mais;
Que deixou a dor sangrar
Meu coração;
Na alma, ilusões mortas
E uma grande dor.
Mentia cruel ao jurar
Louca paixão;
Mentia cruel ao beijar
Com emoção;
E até ao chorar
Com dor,
Pelo medo
De que eu te esquecesse... mentia!
Mas por quê?... nosso amor,
Quis morrer
Porque não pôde viver
Sem o seu calor?...
Só hoje sei que você fingia,
Matando minha ilusão
Com sua traição.
Atrás da máscara de pureza
E de candura;
Atrás do olhar doce e cheio
De confusão;
Quanto engano você guardava, enquanto
Eu acreditava em você!...
E sonhava com a felicidade eterna
E em ser feliz.