Zomaar Een Mens
Met een wazige blik
Kijkt hij door het prikkeldraad
Ongeveer zo oud als ik
Als hij op de foto gaat
Gemarteld
Vernederd
Een plaatje, een oorlog van levende beelden
Die na een paar jaar weer vergeelden
Een foto van mensen met tranen op wangen
Heel even door lenzen gevangen
Zomaar een mens
Zomaar een mens
Zomaar een
Met een angstig gezicht
In een grijze lege straat
Allebei haar ogen dicht
Dichtgeknepen voor de haat
Zo jong nog
Zo oud al
De plaatjes, een oorlog van levende beelden
Die na een paar jaar weer vergeelden
De foto=92s van blikken vol hoop en verlangen
Heel even door lenzen gevangen
De plaatjes, een tijdperk gevangen voor even
Ze komen nog altijd tot leven
De plaatjes, van mannen met tanks en geweren
Te veel om nog echt te choqueren
Zomaar een mens
Zomaar een mens
Zomaar een lens
Zomaar een
Zomaar een mens
Apenas uma Pessoa
Com um olhar embaçado
Ele observa através do arame farpado
Mais ou menos da minha idade
Quando ele vai tirar a foto
Martelado
Humilhado
Uma imagem, uma guerra de imagens vivas
Que depois de alguns anos já desbotaram
Uma foto de pessoas com lágrimas nas bochechas
Por um instante capturadas pelas lentes
Apenas uma pessoa
Apenas uma pessoa
Apenas uma
Com um rosto assustado
Em uma rua cinza e vazia
Com os olhos fechados
Apertados contra o ódio
Tão jovem ainda
Tão velho já
As imagens, uma guerra de imagens vivas
Que depois de alguns anos já desbotaram
As fotos de olhares cheios de esperança e desejo
Por um instante capturadas pelas lentes
As imagens, uma era presa por um momento
Elas ainda ganham vida
As imagens, de homens com tanques e armas
Demais para ainda chocar de verdade
Apenas uma pessoa
Apenas uma pessoa
Apenas uma lente
Apenas uma
Apenas uma pessoa