Oud En Afgedankt
Oud en afgedankt
In een straatje zonder bomen
Zit ze voor het raam
Door niemand serieus genomen
Oud en weggedaan
Zelfs voor haar eigen zonen
Die met hun vrouw en kinderen
Vier straten verder wonen
Alleen met haar verjaardag
Dan komen ze nog aan
Maar vorig jaar toen zijn ze
Na een uur al weggegaan
Oud en afgedankt
In een flat met kleine ramen
Herkent hij de gezichten wel
Maar herinnert zich geen namen
En hij zou wel willen schreeuwen
Van de eenzaamheid en pijn
Zijn einde is zijn troost
Want dan zal alles anders zijn
Afhankelijk en eenzaam
Niet in de maatschappij
Rennen we in sneltreinvaart
Aan hem en haar voorbij
We denken niet aan later
En houden ze maar klein
Totdat we zelf ook oud
En heel erg eenzaam zullen zijn
Oud en afgedankt
Slijt hij zijn tijd met dromen
Het bezoekuur is voorbij
En ze zijn weer niet gekomen
Velho e Descartado
Velho e descartado
Em uma ruazinha sem árvores
Ela está na janela
Sem ser levada a sério por ninguém
Velha e deixada de lado
Até pelos próprios filhos
Que com suas mulheres e crianças
Moram quatro ruas adiante
Sozinha no seu aniversário
Eles ainda aparecem
Mas no ano passado, quando vieram
Depois de uma hora já tinham ido embora
Velho e descartado
Em um apê com janelas pequenas
Ele reconhece os rostos
Mas não lembra os nomes
E ele gostaria de gritar
Da solidão e da dor
Seu fim é seu consolo
Pois então tudo será diferente
Dependente e solitário
Fora da sociedade
Corremos a mil por hora
Passando por ele e por ela
Não pensamos no futuro
E os mantemos pequenos
Até que nós mesmos também fiquemos
Velhos e muito solitários
Velho e descartado
Ele passa o tempo sonhando
A hora da visita já acabou
E eles novamente não vieram